Fakat şu fani dünyada, şu muvakkat misafirhanede, ihtiyarlık zamanında, kısa bir ömürde, az bir lezzet için; ebedî,daimî hayatını ve saadet-i ebediyesini berbat etmek, ehl-i aklın kârı değil.
Zulümde,fıskta,kebairde birer menhus lezzet-i şeytaniye bulunabilir. Fakat îmansızlıkta hiçbir cihet-i lezzet yok. Elem içinde elemdir,zulmet içinde zulmettir,azap içinde azaptır.