Cihat
@_shu
389 okur puanı
Ağustos 2015 tarihinde katıldı
İnsan, tabiat içinde mahkum olduğu sefalet halinden ancak mabette kurtuluyor. Cüzîyi istemek, cüzî varlıkların yardımile kurtuluşa inanmak ve bu mefkure ile yaşamak sefalettir.
*Cüzî: Az, azıcık, pek az
*Mefkure: Ülkü, ideal
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Cemiyetçilik, ferdi içtimai muhitteki çokluktan ayırmadaki bir kudretsizliğin ifadesidir; şahsiyet kurmaktan aciz fertlerin sistemidir.
Asrımızda otomobili, apartmanı, radyoyu istemeyen, bunları iradesi ile kendinden uzaklaştırmasını bilen insanlar yetişmedikçe gençlikteki bitirici, nesli çürütücü buhranın önüne geçilmeyecek, yeni bir dünya asla digmayacatır.
Şu halde hakikate ulaşmanın bir tek yolu var: Duygu, dilek, zeka, beden bir ahenkte birleşecekler. Hepsi bütün şumullü manasile benim olacak; kalbin inandığını dil söyliyecek, el yapacak.
*Şumul: İçine alma, kaplama, kapsama
Kalbin dışında yaşayarak hakikat arayanlar hep karanlıkta kaldılar. Yunan hikmeti Sokrat'ın "kendini tanı" düsturunu unutup insan dışındaki kainat esrarına dalmakla zevalini hazırladı.