Freud'un kızına mektubu: "Sevgili Anna,en güvendiğin insanlardan kötülük görüp üzülmen güçsüz biri olduğun anlamına gelmez.Fizik kurallarına, göre sırtını dayadığın bir nesne birdenbire giderse sen de o yöne doğru devrilirsin.yani bunun güçsüzlükle alakası yok."
Sevinç ve üzüntü hayatın bir parçasıydı; belki de işin sırrı, bütün bunları hissetmek, fakat sevince biraz daha sıkı sarılmaktı, çünkü güçlü bir kalbin ne zaman duracağını asla bilemezdiniz.
Değil, benim değil; başkasının yarası bu. Ben buna asla katlanamazdım. Bu yüzden bu olanı alın saklayın, onu toprağa gömün. Lambaları alıp götürün... Gece.