Düşünceler tarihsel işkencelerdir. Gününü geçirmiş düşüncelere (düşüncelere işkence demek züppelik mi oldu?) dokunmamalı. Dokunsanız da onlar o değildir artık. İnsan bir günü iki kez yaşayamaz.
Biz işte ancak kendi geçmişimizle, kendi anılarımızla kendimize değer verebilirsek veririz. Kimsenin bana mısın dediği yok. Ama yine de yılmadan çalışmalı. Çalışmak insanın gücünü de arttırıyor.
Bu arsızca sevgimden ötürü de senden özür dilerim. Hoşça kal.
Elimde yayınlanmamış bir tek deneme kalmadı. Bir gün deneme yazamıyacak duruma gelirsem, o zaman ne yapacaksınız. Fantoma gibi beni de ikiye bölseniz, ne işe yararım? Testiyi sular akarken doldurmalı.
*Sait Maden'e