Şu içimizde yaşadığımız açık yaralarımız, kapandı sandığımız defterlerimiz, ciğerimize saplı cam kırıklarımızla ne çok şey sürüklüyorduk aslında peşimizde.
Ne kadar garipti, insan ne kadar büyük acılar yaşasa da, ne kadar kuvvetlenerek çıktığını zannetse de savaşlarından, bazen o en hazırlıksız yakalanılan zamanda, gerçekten tanıdığını bile iddia edemeyeceği birine yakın hissettirebiliyordu kendini....