Biz böyle boş karanlıklarda parlarken canımızla ödediğimiz bu hayat içinde kim bilir, kim diyebilir ki ölümün zaferi nerede başlar, ölümün zaferi nerede biter?
Evet, bir gün olur, insan, gençken ruhunda parlayan büyün yıldızların birer birer söndüğünü görür. Ruhumuzu, içtiğimiz su ve yediğimiz ekmek gibi besleyen emeller ve ümitlerimiz birer birer bizi terk eder.