-"Arkadaşlık nedir, bilir misin sen? diye sordu.
+"Elbette bilirim. İki kişinin birbiriyle kardeş gibi, bir elin iki parmağı gibi olmasıdır."
-"Peki, ya sevgi?"
+"Ha, sevgi başka şeydir." dedi Esmeralda. Sesi biraz titriyor, gözleri parıldıyordu.
"Sevgi, iki kişi olmakla birlikte, yine de tek bir kişi olmak demektir. Bir erkekle bir kadın birleşir, melek olurlar. Sonra da göklerde uçarlar."
Henüz okumaya devam ettiğim bu kitap edebiyat hocamın yıllar önce ilgisini çekip okuduğu ve benim kitap isteğimi geri çevirmeyip verdiği bu kitap her ikimizi de etkilemiştir.
Romanımızın içeriği;
Quasimodo, isminin anlamı yarım kalan demekmiş. Quasimodo, gelişimi eksik kalmış bir beden. Sevmeyi, sevilmeyi sonuna kadar hakeden, yüzüne, bedenine bakılmayacak kadar çirkin bir bedene hapsedilmiş, iyi bir yürek.
Frollo, Notre Dame Kilisesi’nin baş rahibi, bebekken kiliseye terk edilen Quasimodo’yu bulan, onu büyüten bir nevi babalık yapan adam.
Esmeralda, çingeneler tarafından bebekken kaçırılan, güzeller güzeli özgür bir ruh. Keçisi ile sokaklarda gösteriler yaparak, dans ederek geçimini sağlayan bir sokak çingenesi.
Victor Hugo bu üç karakteri güzel bir hikaye içinde kurgulamış.
Kendi nefsine sahip olamadığı için kadınlardan nefret eden baş rahip Frollo bu romanda dini temsil ediyor. Kilisenin ona verdiği yetkiyi kötüye kullanması, suça bulaşması, insanları yanlış yönlendirmesi fakat saygınlığının devam etmesi, yazarın bunu açıkça kaleme alması, yazıldığı dönem düşünüldüğünde dini, skolastik düşünceyi net eleştirmesidir.
Umarım ki sizleri de etkiler ve okursunuz, okuyacak kişilere şimdiden iyi okumalar dilerim :)
