Bazen gülüşlerimde sakladım acılarımı.
Mutlu zannettiler.
Lakin acısı ağır insanlar, acılarıyla gülerlerdi. Bunu bilmediler...
Reklam
çᴇᴠʀᴇᴍᴅᴇᴋɪ ɪɴꜱᴀɴʟᴀʀᴀ ɢöᴋᴋᴜşᴀğı ɢɪʙɪʏᴅɪᴍ. ᴀᴅᴇᴛᴀ ʀᴇɴᴋʟᴇʀ ꜱᴀçᴛıᴍ. ᴀᴍᴀ ʙᴇɴ ꜱᴀᴅᴇᴄᴇ ᴋᴇɴᴅɪᴍᴇ ꜱɪʏᴀʜᴛıᴍ. "ɪ̇ʏɪ ᴋɪ ᴠᴀʀꜱıɴ" ᴅᴇᴅɪğɪᴍ ɪɴꜱᴀɴʟᴀʀıɴ, ʙɪʀ ꜱüʀᴇ ꜱᴏɴʀᴀ ɪʏɪ ᴋɪ ʏᴀɴıᴍᴅᴀ ᴏʟᴍᴀᴅıᴋʟᴀʀı ɪçɪɴ şüᴋʀᴇᴛᴛɪğɪᴍ ᴢᴀᴍᴀɴʟᴀʀᴅᴀ, ᴏ ꜱɪʏᴀʜ ᴅüɴʏᴀɴıɴ ᴇɴ ᴅᴇʀɪɴɪɴᴅᴇ ᴜʏᴋᴜʏᴀ ᴅᴀʟᴅıᴍ.
Ertelenen duygular mutluluğa geç kalırlar. Sevmekten kilometrelerce uzaklaşmış insanlar tarafından rafa kaldırılırlar. Ve mutluluk yerine sahne alır acılar...
Sevmeyi ve sevilmeyi sonuna kadar hak eden kalplerdir merhametle kalan kalpler... Her ne kadar sevilmeyi hak edenlerin hakkı yense de bu dünyada, helal olmayan hiçbir sevgi kalmaz kimsenin yanına...
İnsan yaşamış olduğu şeylerden yola çıkarak adım atıyor geriye kalan zamanda. Önüne kim çıkarsa çıksın bir şüpheyle bakıyor attığı adımlara.
Reklam