Kendiliğimiz, düşmanımız haline gelmiştir. Sorumluluktan kaçınmanın temeline inildiğinde kendiliğine sahip olma korkusuyla karşılaşılır. Korkulan, soyut bir sorumluluk değildir, bizi tedirgin eden kendimizi gerçekleştirmenin sorumluluğudur.
Ama belki de zaman, her şeyi durduğu yerden öteye doğru biraz kımıldatıyor, sesler ve varlıklar, duygular ve imgeler, artık bir daha kendileri olmayacak yeni bir uzaklıkta yeniden biçimleniyorlardı.