çölün ruhu beni nasıl da aldı
ve ayın büyüsü nasıl da sürü inancımdan ayırdı beni!
nasıl büyüdü kalbimin bütünsüzlüğü
ve hiçbir yarı bu yarıyı tamamlamadı!
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
ve rüzgar, rüzgar soluyordu sanki
bir sevişmenin en çukur karanlık anlarının derinliğinde
benim güvenimin suskun kalesinin kuşaklarını zorluyordu
ve eski çatlaklardan, kalbimi adıyla çağırıyordu
fakat ne de sonsuz bir boşluk!
güneş ölmüştü
ve kimse bilmiyordu
yüreklerden uçup kaçan
o üzgün güvercinin adı
inançtır
şimdi benim dudaklarımın kozasında öpücüğün kelebekleri kaçış düşüncesine dalmıştır
ve yittiler akasya kokusundan başı dönen o sokaklar
dönüşümsüz yolların gürültülü kalabalığında
ve yanaklarını sardunya çiçek yapraklarıyla süsleyen o kız,
ah
şimdi yalnız bir kadındır
şimdi yalnız bir kadındır.