Yürürken düşünüyordum:Eşkiya olmak,zenginleri pintileri soymak ve hepsini yoksullara vermek hoş bir şey olurdu;herkes tok ve neşeli olsaydı,ne kıskançlıklar kalırdı yeryüzünde,ne de kuduz köpekler gibi birbirine havlayan insanlar.
Anladığım kadarıyla akrabalar,birbirine yabancılardan daha kötü davranıyorlardi:
Birbirinin hatalarını daha iyi biliyor,birbirlerinin hakkında daha kolaylıkla ve daha iğneli
dedikodu edebiliyor ve daha sık dalaşıp,dövüşüyorlardı.