tuggce
@_tuggce
Kitaplara aşık kadın
1992
248 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bazı hikâyeler vardır, kapağını açtığın anda sana battaniye uzatır. İşte Hazel’in hikâyesi tam olarak öyle bir şey
Otuz yaş eşiğinde, hayatını “fena değil” klasörüne kaldırmış Hazel… Kalabalık bir çevresi var, sevdiği kitaplarla çevrili, düzenli bir hayatı var ama ruhunun bir köşesi sanki hâlâ keşfedilmemiş bir raf gibi tozlu. Ve sonra çalıştığı Tarçınlı Rulo Kitabevi’nde sayfaların arasına bırakılan o notlar… Sanki mürekkep değil, kader yazmış. Hazel her satırda kendine ait bir yankı duyuyor. Bu artık bir tesadüf değil, bir davet.
Derken sahneye yakışıklı balıkçı Noah çıkıyor. Deniz kokusunu üstünde taşıyan, kasabanın “iyi ki var” karakterlerinden. Noah’ın bu gizemi çözmeye gönüllü oluşu öyle romantik bir jest değil sadece; iki yalnız merakın birbirine doğru attığı ilk adım. Ve itiraf edelim, küçük kasaba aşkları başka bir boyutta yaşanıyor. Büyük şehirde “görüldü” bırakılan mesajlar burada yerini göz göze gelinen anlara bırakıyor.
Bu hikâye, sonbahar yapraklarının toprağa düşerken çıkardığı o yumuşak ses gibi. Sıcacık ama sıradan değil. Çünkü sıradan görünen bir kadının hayatında, bir not her şeyi değiştirebilir. Hazel’in macerası bize şunu fısıldıyor: Rutinin içi bazen gizli geçitlerle doludur. Yeter ki o sayfayı çevirmeye cesaret et.
Noah tam “herkesin karşısına çıksın” diye dua edilecek türden bir karakter. Hazel ise tam yan komşun olabilecek kadar gerçek. Belki de hikâyeyi güçlü yapan tam olarak bu denge.
Ve evet… Kitap kurdu bir kadının kalbinin hızlanışını okumak her zaman ayrı bir keyif. Çünkü o hızlanış sadece aşka değil, kendini bulmaya da ait.
Bence en çarpıcı yanı şu: Bu bir aşk hikâyesi değil sadece. Bu, “ben kimim ve daha ne olabilirim?” sorusunun romantik bir keşfi. Ve işte tam da bu yüzden, kalpte yer açıyor.
Reklam
Puan vermedi·448 syf.··
Beğendi
·2026 15. kitabı
·21 saatte okudu
·Okunma: 16 Şubat 2026 22:19
Bazı kitaplar vardır, okunmaz… kalbine düşer.
Lotus tam olarak öyle bir hikâye.
Bu, yazarın okuduğum ikinci kitabı ama etkisi sanki onu yıllardır tanıyormuşum gibi. Çünkü bu bir aşk hikâyesinden fazlası; bu, zamana, kayıplara ve karanlığa rağmen ayakta kalan iki ruhun destanı.
Sekiz yaşında kaçırılan Oliver…
Ve onunla birlikte çocukluğu çalınan Sydney…
Yirmi iki yıl boyunca biri karanlıkta hayatta kalmayı, diğeri umutla beklemeyi öğreniyor. Oliver’ın beton bir mahzende, dünyadan kopuk büyümesi insanın içini buz gibi yapıyor. Dışarı çıktığında güneş bile yabancı, bir dokunuş bile ürkütücü. Hayata yeniden doğuyor ama yaralı…
Sydney onun hafızası, sesi, evi oluyor.
Unutulan anıları geri çağırıyor, korkularına adım adım cesaret giydiriyor.
Sydney saldırıya uğradığında Oliver’ın onu koruması ise bu bağa kaderin mührünü vuruyor.
O an anlıyoruz: Bu, geçmişten gelen bir sevgi değil… bu, asla kopmayacak bir bağ.
Hikâye ilerledikçe ortaya çıkan sırlar ve özellikle çocuk istismarı gibi ağır temalar boğazda düğüm oluyor. Kolay değil. Ama gerçek olan her şey gibi, derinden etkiliyor.
Ve tüm bu karanlığın içinde, aşk sessizce ışık oluyor.
Sydney hiç vazgeçmiyor.
Oliver ise en karanlık gecesinde bile onu kalbinde yaşatıyor.
Lotus; kırılmış çocuklukların, iyileşmeye cesaret eden kalplerin ve zamana meydan okuyan bir sevdanın hikâyesi.
Bu kitap okunmuyor…
İçinde yankılanıyor.
Puan vermedi·448 syf.··
Beğendi
·21 saatte okudu
·Okunma: 16 Şubat 2026 22:19
·2026 15. kitabı
Kaçınız sunanda mutluymuş normal hissediyormus gibi rol yapıyorsunuz? Yoksa bunu yapan sadece ben miyim?
Reklam