Baktığı şeyin bir kendine, bir de Rabbine bakan yüzünün olduğunu bilir. Çünkü varlık kendi başına var (lizatihi) bir şey değildir, Rabbini gösteren işaretlerdir (ligayrihi).
Ben önemliyim. Yaşamımın bir anlamı var. Toplamın daha yüce bir amacı var. Ama buna inanmak istesem bile, biri bana sevgisini gösterene kadar kendimi önemli hissetmekte zorlanabilirim.