tv
@_tv_
128 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Herkes ara ara şunun muhasebesini yapmak zorundadır:
Gerçekten ben tanındıkça sevilen biri miyim, yoksa tanındıkça nefret edilen biri mi?
Vefa; sevmek, sevdiğinin sevdiklerini sevmek, sevmediklerinden yüz çevirmektir. Vefa, bir ömür sevdiğinin yolundan yürümektir.
10/10
2021 21. kitabı
Siz hiç düşünmez misiniz?
Biz inanmak üzerine yaratılıyoruz. Allah kalbimize ruhundan üflemiş.’’ Onu insan şeklinde tasarlayıp da ruhumdan üflediğim ve o da dirildiği zaman kudretim için siz hemen ona secde ederek yere kapanın buyurmuştu.’’ (15/ 29) İman edeceğimize, teslim olanlardan olacağımıza dünyaya gelmeden önce, Allah’a söz veriyoruz. ‘’Rabbinin Âdem evlatlarından, misak aldığını da düşünün: Rabbin onların bellerinden zürriyetlerini almış ve onların kendileri hakkında şahitliklerini isteyerek "Ben sizin Rabbiniz değil miyim?" buyurunca onlar da "Elbette!" diye ikrar etmişlerdi. Kıyamet günü "Bizim bundan haberimiz yoktu!" Yahut: "Ne yapalım, daha önce babalarımız Allah'a şirk koştular, biz de onlardan sonra gelen bir nesil idik, şimdi o bâtılı başlatanların yaptıkları sebebiyle bizi imha mı edeceksin?" gibi bahaneler ileri sürmeyesiniz diye Allah bu ikrarı aldı.’’ (7/ 172-173) Nasıl oluyor da inanmaktan bu kadar uzak kalabiliyoruz? Nasıl oluyor da bazen doğru yoldan dönebiliyoruz? Nasıl oluyor da zaman zaman imanı içimizde coşkulu hissederken zaman zaman da o hissiyata çok uzak kalabiliyoruz hatta kopuşlar yaşayabiliyoruz? Halbuki işin doğalında, yaratılışımızda inanmak var. Biz şükür ki Müslüman bir aileye doğmuşuz ama bu şekilde dünyaya gelmeyen de birçok insan var. Biz bu yaratılışımızdaki imana nasıl ulaşabiliriz, onlar hiçbir şey bilmeden nasıl ulaşabilir diye bir hayli düşündüm. Daha sonra cevabın yaptığım bu eylemde olduğunu fark ettim. Allah Kur’an’da birçok ayette ‘düşünmez misiniz’ ‘düşünesiniz diye açıkladım’ gibi ifadelerle bizi uyarıyor. Burada kastedilen nasıl bir düşünmek bunu çok iyi kavramak lazım. Kelimeyi okuyup geçiyoruz düşünüyoruz zaten gibisinden. Ama bu kelimenin içi bu kadar boş değil. Allah bu eylemi bizden gerçekten istiyor. Yani
Ruhların dili vardır. İlk gördüğümüz, hiç tanımayıp o an orada tanıştığımız bazı insanlarla bazen sanki yıllar yılı tanışıyormuş gibi iletişim kurarız. Biz sözlerle iletişime başlamadan ruhlarımız iletişime başlar, karşılıklı etkileşim gerçekleşir. Taraflar arasındaki bu iletişim bazı zamanlar öyle hallere var ki insanın kendisini bile hayrete düşürür. Bu hali Efendimiz (sas) şöyle ifade eder:
"Ruhlar donanmış askerlerdir. Ezelden tanışanlar, birbirlerini sever ilişki kurarlar, ezelde birbirlerinden kaçanlar, ihtilaf eder karşılıklı ısınamazlar."
[Buhari, Enbiya 2]
Bu hadisi Hz Aişe validemiz, Mekke'den Medine'ye ge len şakacı bir kadın ile karşılaşınca rivayet etmiştir. Hz Aişe validemiz ilk kez gördüğü kadını sanki yıllardır tanıdığı gibi hissedince Efendimiz'in (sas) bu sözünü hatırlamış ve dile getirmiştir.
