Ümmühan
@_ummu
Bu kitabı @herteldenkitapkulubu ile konuşup aylar önce alan sonra da kafadan grup okuması uyduran ben, şimdi okumanın mutluluğunu yaşıyorum. Üstelik de grup olarak okumanın mutluluğunu yaşıyorum.(2 dakika kadar) Keşke kitap da beni üzmeseydi.
Kocaman kocaman beklentilerle başlamadım kitaba. Kapağını severek, konusuna dâhi bakmadan okudum. Belki sevebilirdim de... Tabii düzgün bir iş çıksaydı.
Önce azıcık konusundan bahsedeyim, bol bol söyleneceğim zaten. Sesli kitap anlatıcısı olan Sewanee, bir zamanlar oyuncu olma hayalleri kuran ana karakterimiz. Geçirdiği bir kaza ve sonrasında tepetaklak olan hayatına sesli kitap kariyerinde ilerleyerek devam etmiş. Bir Vegas yolculuğu, yabancı bir adam ve yıllar sonra aşk romanları seslendirmek için partneri olan bir başka adamla hayatını yeniden kurmaya çalışmasını okuyoruz kitapta. Sewanee, mutlu sonlar hakkında yeniden düşünüp aşk hikayelerine bakışını değiştiriyor. Bu arada tabii ki mucizeler, aşklar, dostluklar da oluyor.
Aslında çok düşünmeden okunacak eğlenceli bir romantik komedi. Altında çıkarılması gereken dersler olan, Adaku ve Sewanee dostluğu, Sewanee ve Brock mesajlaşmarı, Sewanee ve Nick flörtleşmeleri şeklinde sakin, entrikalardan uzak bir kurgu. Normal zamanda 4/5 şeklinde bir puan verirdim, kendi içinde de severdim kitabı. Ancak çevirisi çok kötüydü. Huysuzluk etmek için de söylemiyorum bunu, gerçekten kötüydü. Dümdüz, sıfır duygu ve atışmaların asla anlaşılmaması bir yana özensizliği yanlış yazımlarla da kendini bell ediyordu. Yanlış yazılmış yerler vardı. Bitirene kadar kafayı yiyecektim. Karakterlerle bağ kuramadım, duyguları alamadım. Yani Türkçe okuyacaksanız pek önermem, İngilizce okuyacaksanız da tamamen zevkinize kalmış. 
Selma ve rahmetli Seda yazarın Oxford Yılım kitabını çok övmüşlerdi. O
Selma ve rahmetli Seda yazarın Oxford Yılım kitabını çok övmüşlerdi. O
Reklam
Son iki kitaptır Edens Serisi beni üzüyor. Sanırım 2.kitap hep favorim olarak kalacak. Gerçekten seveceğimi düşünerek, sevmek isteyerek başlamıştım ama ortalama bir noktada kaldı Jasper ve Eloise.
Jasper ve Eloise Eden'ın hikayesini önceki kitabın sonunda merak etmiştim aslında. Las Vegas, sarhoşken bir evlilik... Yani daha ne olsun? Karakterlerin çekimi olacak, o tutku ve aşkı okuyacağım diye bayağı seveceğim beklentisiyle başladım kitaba da. Ancak... çok fazla beklemediğim şekilde ilerledi. Yani elbet yazar benim istediğim gibi yazacak değil de birazcık duygu istedim açıkçası. Kitabın %60'ı yatakta bitti. Kalan %40'ı da yine yatakta geçti ama arada olaylar vardı da. Eloise ve Jasper kitap boyunca tutkuya boğdu ama duygular pek geçmedi bana. Bölümler aynı döngüde başladı ve bitti gibiydi sanki. %40'lık kısımda yine azıcık karakterler dahil oldu da kurgu ilerledi.
Kötü değildi kesinlikle. Aksine akıcı, okurken sıkmadı. Aslında keyifliydi de okuması. Sadece bir tık fazla geldi smut bana. Daha duygusal bekledim ben. Eloise ve Jasper arasındaki tutku ve çekimi hissetmek istedim. Kurgudan bağımsız Jasper ve Eloise olarak karakterler yormadı beni. Jasper'a üzüldüm hatta.
Seriyi bitiririm, çabucak okunup motive ediyor. Ortalama olarak bakarsam idare eder diyebilirim kitaba. Ancak bir sonraki kitaba geçmeliyim şeklinde bir sevgim olmadı. İlk iki kitaptaki o duyguları alamadım ne yazık ki. Umarım novella ve Lyla beni yeniden motive eder seriye.
Bu kitapla ilgili sabaha kadar konuşabilirim, saatlerce kitabı abartabilirim. Ne söylesem az gelecek bir kurguydu benim için. O yüzden bu yazı eleştiri değil bolca sevgi içerecek, ona göre okuyunuz.
Yazarı ben Geekeella kitabıyla tanıyıp sevmiştim. Bu kitaba başlamadan zaten seveceğim diyerek başladım o yüzden. Ancak bitirdiğim kitabı sadece sevmedim, resmen favorim oldu!
Clementine, kendi içinde kaybolmuş bir karakter. Altı ay önce teyzesini kaybetmiş ve o günden beri de kendini mutlu edecek bir adım atmamış hiç. Kendine yas tutma izni bile vermemiş o günden sonra. Ancak bir gün teyzesinden kalan dairesinde bulduğu yabancı ile her şey değişir. Yedi öncesinde yaşayan bu yabacı ile bir hafta sonu hayatındaki yeniliklerin ilki olur.
Kurguyu, yazarın kalemini, karakterin kendini bulmasını... kısaca bu kitaba dair ne varsa çok sevdim ben. Kitabın kendi içinde eksikleri elbet vardı. Ancak hikâye bana dokundu, yazar beni okuduğum süre boyunca Clementine ve Iwan'a bağladı. Tek Iwan gözünden de okumak isterdim ancak ne kadar romantik bir kitap olsa da ana olay Clementine etrafında dönüyordu. Haliyle onun kendini bulması üzerine ilerledik kitapta da. Bir şeyler vardı kitapta, eski zamanları özletti bana. Yıllar önce hevesle izlediğim, bu yaşımda tekrar tekrar izleyeceğim filmler gibiydi. Özlemini çektiğim bir konfor ve farkına bile varmadan eksikliğini hissettiğim o motivasyon konuşması gibiydi.
Kısaca ben çok sevdim, mükemmeldi benim için. Hataları olan bir mükemmellikteydi. Iwan, Clementine ve kitaptaki diğer karakterler bir yerlerde varlığını bildiğim, kitabı elime aldığım da tekrar o dünyaya adım atacağım bir gerçeklik gibiler. Dediğim gibi ben çok sevdim ancak yorumu okuyup da büyük beklentilere girmenizi istemem, okuyup kendi sınırlarınızı kendiniz
