Ümmühan
@_ummu
One night with Griffin and he’d become a constant on my mind. Maybe if I stopped kissing him, it would help. But he was too good-looking for his own good—certainly for mine—and my God, could he kiss.
The chemistry was off the charts. The man was magnetic. Never in my life had my body responded so strongly to a man’s touch, not even Skyler’s.
Replaying our night together had become an escape. When everything else in my head became too loud, I’d think of his kiss. Of his hands and his tongue, roaming across my skin.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Winslow Covington didn’t have one-night stands. I’d been too busy wasting years on the wrong man. Griffin wasn’t the right man either, but I’d learned in my time as a cop that sometimes it wasn’t about choosing right from wrong. It was choosing the right wrongs.
Serinin en sevdiğim, benim için en güzel kitabı oldu. Mecbur araları saymazsam 24 saat gibi bir sürede bitirdim kitabı. Rina Kent okumaya neden devam edeceğim, sorusunun cevabı da oldu aynı zamanda.
Geride hiçbir soru işareti kalmayacak şekilde yazılmıştı bu kitap. İlk kitaptaki gizemler, ikinci kitaptaki eksik kalan boşluklar tamamen doluyor. Adrian ve Lia'nın bugününe odaklanmış, aile kavramı üzerinde durmuş ve bol bol Jeremy - Lia - Adrian, Adrian-Lia okuyacağımız bir kitap ortaya çıkmıştı.
Nasıl bir cümle kursam da bu Consumed by Deception aşkımı anlatsam? İnanın bilmiyorum. İlk iki kitap boyunca hep bir acaba, aslında çok da sevmedim durumu vardı üzerimde. Hatta ikinci kitapta Lia yüzünden sinir krizleri geçirmiştim. Ancak bütün çekincelerimi, bütün acabalarımı aldı götürdü Consumed by Deception.
İnanmayacaksınız ama Lia'ya bayıldım. Kırılgan yanını koruyup içinde taşıdığı o güçlü, inatçı ve ailesi için savaşan Lia'yı okumaktan ayrı bir zevk aldım. Yeri geldi Adrian'a çok güzel kafa tuttu. Ara ara "go girl" diye gaza geldiğim doğrudur. Adrian'a diyecek söz bulamıyorum zaten. Adam bambaşka bir şeye verildi. Kendi özünü koruyup üstüne ekleye ekleye ilerledi. Kalbim hep biraz kırık olacak ama eksik kalan çocuk Adrian için. Mükemmel bir baba oğlu oğluna.
Yazarın ilk iki kitapta en büyük sorun iletişimsizlik deyip bu kitapta onun üstüne gitmesine de bayıldım. İkinci kitabın en toksik karakteri dediğim Lia kabul etti bu gerçeği üstelik.
Mafya kurguları okumayı seviyorsanız bence asla kaçırmamanız gereken bir seri Yalan Üçlemesi. Büyük beklentilerle başlamayın, ilk kitap biraz sönük gelse de ilerlemeye devam edin hatta. Yazar kurguyu güzel oturtmuş, olayları baştan sona doğru şekilde vermiş. Bunun farkına seri bittiği zaman varacaksınız. Akıcı, nasıl bittiğini
Yazdığım en zor yorum olacak sanırım. Kitabın o büyülü havasını, beni derinden etkileyen cümlelerini ve okurken hissettiğim o büyüyü nasıl ifade edeceğim? İnanın hiç bilmiyorum.
Sürüp giden bir savaşın ortasında iki karakterin hikayesini okuyoruz kitapta. Üç bölümden oluşan kurguda ilk bölümde Iris ve Roman'ı tanıyor, ikinci bölümde süregelen o savaşa dâhil olup son bölümde kanlı canlı savaşın içine giriyoruz. İlk bölümlerde aynı gazetede çalışan iki rakip Iris ve Roman. Tanrılar arasında süren ve birisi diğerini bulmadan bitmeyecek olan bir savaşta ağabeyini askere yolluyor Iris. Zorlu hayatı, yalnızlığı ve sonunda verdiği kararlar boğazımı düğümledi benim okurken. Roman ise kitabın zengin çocuğu. Ancak onun da kendi pişmanlıkları, keşkeleri var. Roman C. Kitt, benim için okuduğum en soft erkek karakter oldu. Bir de kitapta büyülü mektuplar var ki... Allah'ım o kısımlar kitabın "en romantik" bölümleriydi. Daktilo ile yazılan o mektupların masumiyetini okumdım da satırlardan taştıkça yaşadım.
Bu zamana kadar yaptığım en akıllıca hareket oldu bu kitabı okumak. İçime işleyen, beni alıp götüren büyülü bir bir kitaptı Divine Rivals. Asla okumadım, her bir cümleyi yaşadım. İçinde yaşadım kurgunun adeta. Şöyle dönüp baktığımda dolu dolu bir olay yoktu kitapta. Daha durağan, giriş kitabı olmanın hakkını veren bir dünya vardı. Hatta geri planda kalan o fantastik kısmını ikinci kitapta daha çok görmek, tanrıları daha yakından tanımak isterim.
Roman ve Iris kafamın içinde büyük bir yere yerleştiler. Doğru cümleyi kurup bendeki yerlerini anlatamıyorum bile. O kadar içime işledi ki yazarın kalemi, hemen devamını okumak istiyorum. İkinci kitap için tek bir teorim bile yok üstelik. Ona rağmen ikinci kitabı, Roman ve Iris'ın neler yaşayacağını ve savaşın geldiği kısmı okumak için
