Yazar:
Rebecca Ross
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
368
Basım Tarihi:
4 Nisan 2023
İlk Yayın Tarihi:
2023
Yayınevi:
Wednesday Books
Orijinal Adı:
Divine Rivals (Iris at the Front, #1)
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9781250857439
Dil:
İngilizce
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Hikaye iki genç rakip gazeteci Roman ve Iris'i konu alıyor. Bu karakterler bizi savaşı haber yapan bir gazetede çalışan insanlar olarak okuyoruz. Her ikisi de bu acımasız ortamda köşe yazarı olamak ve terfi için yarışıyor. Aralarındaki acımasız rekabetin arka planında, tanrılar arasındaki savaş tüm hızıyla sürüyor. Aralarındaki şiddetli rekabet, bilmeden birbirlerine mektup yazmaya başladıklarında beklenmedik bir hal alır. Iris, muhabiriyle günlük düşüncelerini ve en derin acısını paylaşır ve o da karşılık verir.
Kitabı pek beğenmedim, bende mi sorun var yoksa bunda mi? Herkes beğenmiş ama bana pek olmuş gibi gelmedi.
alternatif bir kapağına düştüğümü söyleyerek başlayabilirim buna. suçluyum, evet, kapağına göre yargıladım. fakat sonrasında arka kapak yazısını okudum ve dedim ki ‘harika duruyor’. ilk başta öyleydi de. geçmişte geçmesine rağmen kendisine ait bir evreni olan Divine Rivals pek çok açıdan yetersiz bir kitaptı. evreninde tanrıların olduğu kitapta neden böyle bir fantastiklik var acaba diye sorguluyorsunuz okurken. yıllar yıllar önce tanrılar arasında bir şeyler olmuş ve şimdi savaştalarmış. ee? hiç. o kadar.
başrol Iris'in abisi savaşa gitti, kendi isteği ile ve kızımız da triplerde. fakirler. gazeticilik okurken annesinin, oğlunun savaşa gitmesine olan üzüntüsü sonucu alkolik olması sebebiyle okulu bırakmak zorunda kalan Iris, ünlü gazetelerden birinde yazarlık yapıyor. en büyük rakibi de asla çekemediği (aynen kardeşim biz de hiç anlamadık bunun sonunun aşk olduğunu) Roman. Roman zengin aile çocuğu, onun da tipik babasının her dediğini yapma zorunluluğu var falan filan.
aslında okurken bir yere kadar çok tatlı bir tarihi aşk romanı olarak ilerliyordu. nerede bozduğunu söyleyeceğim bekleyin.
ilgimi çeken şey şuydu ki Iris’in daktilosunda yazıp gardırobuna attığı mektupların kaybolması ve ansızın başka bir mektubun belirivermesi. mektupları başkasına gidiyordu ve o kişi de Iris’e karşılık veriyordu. yazarın aklına ilk düşen fikir de buymuş, kitabın bilgi kısmındaki ana konu da bu. yani, oldukça hoş bence. beklentim mektuplaşmalar ile ilerleyen ve bir noktada tanışan iki karakter aşkı okumaktı. itiraf etmeliyim ki kendimi çok büyük bir beklenti içine soktuğumdan karşı taraftaki kişi için türlü türlü fikirlerim vardı ama çıkan kişi (baya erkenden öğrendik bu arada, öyle aman aman bir gizemi yokmuş işin) beni şaşırttı sonra da ‘hoşmuş’ dedim.
fakat, yazarın koyduğu
Belki bizde çevrilir diye bekleyeyim derken kendimi Divine Rivals’ı okurken buldum. İyi ki de daha fazla beklememişim.
İki kişinin bakış açısından okuduğumuz hikayenin anlatımı, atmosferi, karakterlerin bir araya gelişi ve genel olarak hikayedeki edebi hava çok ama çok güzeldi.
Esasen fantastik bir düzlemde geçse de okurken günlük hayatta gibi hissettiren, savaşın ve aynı zamanda karakterlerin tanıdık/günlük hayatlarının devam ettiği bir kurgu söz konusu. Arkaplanda birbirleriyle savaştığını bildiğimiz tanrılar varken, Iris ve Roman’ın gazetedeki rekabetlerini okumak farklı ve ilgi çekici bir deneyim oldu. Özellikle yazmanın, edebiyatın, sözlerin hikayedeki yeri ve kalitesi ayrı keyifliydi. Mektupların kitaba kattığı havayı, yazarın içime işleyen cümlelerini çok sevdim. Karakterlerin tutkularının ve travmalarının es geçilmeden işlenişi hikayeye bir ruh katmıştı.
Tarihi fantastik/romantik bir kitap havası taşıyan ve hem günümüzde geçiyormuş hem de farklı bir dünyadaymış gibi hissettiren hikayesiyle beni yeterince etkiledi. Karakterleri, hikayeyi çok sevdim. Okuduğum kitaplarda karakterlerin kan bağları olmayan kişilerle kurduğu güçlü bağların (bknz: found family) oluşunu çok severim zaten. Sonu da beni fazlasıyla merakta bıraktı, devam kitabını iple çekiyorum…
Keşfedilecek bir çok yönü olan, beklediğimden çok daha hızlı okunan, keyifli ve akıcı bir kitaptı.
Divine Rivals Rebecca Ross
Divine Rivals Rebecca Ross
“Romantacy” pek benim tarzım değildir diye düşünüyordum, gerçekten de öyleymiş. Asıl odak romantizme kayınca fantastik elementler sanki kayboluyor, dünyanın kuralları, sihir sistemi, tarih neredeyse yoktu. Bir savaş var, tanrılar arasında ve insanları çağırıyorlar; peki ama nasıl ve neden? Savaşın öncesi nasıldı?
Yani romantik kısmı tatlı olsa da aklımda yanıtlanmamış sorular kaldı.
İki tanrının savaşı esnasında gazetede köşe yazarlığı pozisyonu için mücadele eden ve sonrasında savaş muhabiri olarak gönüllü olan, mektuplarla kaderleri kesişmiş iki kişinin özgün, harika hikayesinin içine gay peri anne tiplemeleri ve amigodan hallice bir arkadaş ile kırsalda geçen yarım yamalak bir tarihi kurgunun eklenmesinin hüznünü yaşıyorum.
Ben yazarda, konuda çok daha büyük potansiyel görmüştüm. Ve o potansiyel harcanmış. Şu cümleleri okuyan biri kitaptan soğur herhalde ama soğumayın!
Kitap çok uzun değil ve ikilemeden oluşacağı da düşünülürse duygu aktarımı, karakter inşası sayfa sayısı kadarınca yeterli. Rakiplik olayı sadece isimde değil, gerçekten bir temele dayandırılmış. Dünya inşası bakımından ortalama. Dacre ve Enva'nın hikayesi Hades ve Persephone uyarlaması. Kitap genelinde çok sayıda güzel alıntı ve tespit vardı. O güzel alıntılardan bazılarını aşağı kendi çevirimle ekliyorum :)
Bence hepimiz zırh giyiyoruz. Bunu yapmayanların aptal olduğunu, dünyanın keskin kenarları tarafından tekrar tekrar yaralanmanın acısını göze aldıklarını düşünüyorum. Ama o aptallardan öğrendiğim bir şey varsa, o da savunmasız olmanın çoğumuzun korktuğu bir güç olduğudur. Zırhını indirmek, insanların seni olduğun gibi görmesine izin vermek cesaret ister. Bazen ben de senin gibi hissediyorum: İnsanların beni gerçekten olduğum gibi görmelerini göze alamıyorum. Ama zihnimin arkasında da küçük bir ses var, bana “Bu kadar korunaklı davranarak çok şey kaçıracaksın” diyen bir ses.
Belki de her şey bir kişiyle başlar. Güvendiğin biriyle. Onlar için zırhının bir parçasını çıkarırsın; ürksen bile ışığın içeri akmasına izin verirsin. Belki de böylece yumuşak ama güçlü olmayı, hatta korku ve belirsizlik içinde bile, öğrenirsin. Bir kişi, bir parça çelik.
Çok korkuyorum. Ve yine de
Yazdığım en zor yorum olacak sanırım. Kitabın o büyülü havasını, beni derinden etkileyen cümlelerini ve okurken hissettiğim o büyüyü nasıl ifade edeceğim? İnanın hiç bilmiyorum.
Sürüp giden bir savaşın ortasında iki karakterin hikayesini okuyoruz kitapta. Üç bölümden oluşan kurguda ilk bölümde Iris ve Roman'ı tanıyor, ikinci bölümde süregelen o savaşa dâhil olup son bölümde kanlı canlı savaşın içine giriyoruz. İlk bölümlerde aynı gazetede çalışan iki rakip Iris ve Roman. Tanrılar arasında süren ve birisi diğerini bulmadan bitmeyecek olan bir savaşta ağabeyini askere yolluyor Iris. Zorlu hayatı, yalnızlığı ve sonunda verdiği kararlar boğazımı düğümledi benim okurken. Roman ise kitabın zengin çocuğu. Ancak onun da kendi pişmanlıkları, keşkeleri var. Roman C. Kitt, benim için okuduğum en soft erkek karakter oldu. Bir de kitapta büyülü mektuplar var ki... Allah'ım o kısımlar kitabın "en romantik" bölümleriydi. Daktilo ile yazılan o mektupların masumiyetini okumdım da satırlardan taştıkça yaşadım.
Bu zamana kadar yaptığım en akıllıca hareket oldu bu kitabı okumak. İçime işleyen, beni alıp götüren büyülü bir bir kitaptı Divine Rivals. Asla okumadım, her bir cümleyi yaşadım. İçinde yaşadım kurgunun adeta. Şöyle dönüp baktığımda dolu dolu bir olay yoktu kitapta. Daha durağan, giriş kitabı olmanın hakkını veren bir dünya vardı. Hatta geri planda kalan o fantastik kısmını ikinci kitapta daha çok görmek, tanrıları daha yakından tanımak isterim.
Roman ve Iris kafamın içinde büyük bir yere yerleştiler. Doğru cümleyi kurup bendeki yerlerini anlatamıyorum bile. O kadar içime işledi ki yazarın kalemi, hemen devamını okumak istiyorum. İkinci kitap için tek bir teorim bile yok üstelik. Ona rağmen ikinci kitabı, Roman ve Iris'ın neler yaşayacağını ve savaşın geldiği kısmı okumak için
Ben bu kitaba puan veremem. Öyle güzeldi ki ne kadar yıldız versem az.
BAYILDIM. ÇOK SEVDİM. HEMEN DEVAMINA İHTİYACIM VAR
Kitabın büyüleyici bir havası vardı. Yazım dili, olaylar ve karakterler. Her biri ayrı müthiş. Olaydan ziyade daha çok karakter odaklı bir kitap. Ama olaylar da oluyor. Ve kitabın dingin ama kendince akıcı bir havası var. Herkes sever diyemiyorum ama The Invisible life of Addie Laure sevenler bence bu kitabı da sever.
Iris ve Roman çok çok çok güzellerdi.
Özellikle Roman...adam her şeyi bırakıp savaşın içine Iris için geliyor. Kendisi mükemmel biri
Iris ise çok cesurdu. Savaş sahnelerini çok güzel yazmış bence yazar. Çok heyecanlıydım okurken ve çok gerildim. Özellikle son sahneler
Ayrıca mektuplaşmaları çok güzel bir detaydı. Mektupları sihirli bir şekilde giysi dolaplarından yok oluyor ve diğerinin yanına ulaşıyor.
Ben çok SEVDİM bu kitabı. Her sayfasında çok zevk aldım.
Kitap hakkında hiçbir şey bilmeden başladım ve asla böyle bir şey beklemiyordum. Konusu çok kendine has gerçekten, daha önce hiç böyle bir kitaba denk gelmemiştim. Bu benim için çok büyük bir artı. Daha farklı olabilirdi/anlatılabilirdi dediğim yerler var kendi adıma, bence beni o şekilde hikayeye daha çok bağlardı ama bunlar benim için çok çok önemli detaylar da değil. İkinci kitap için heyecanlıyım, beni biraz (nedense?) üzecekmiş gibi hissediyorum...
BİR İNSAN, BİR PARÇA ZIRH!·416 syf.·Alıntı
9/10
2025 21. kitabı
Ebedi Rekabet. Baskıdan çıkar çıkmaz sürekli paylaşılan bu kitabı çok merak etmiştim. Çünkü konusu ilgimi baya çekmişti. Yazarın kalemiyle tanışma kitabım oldu.
Kitabın konusuna gelirsek, İris ve Roman çalıştıkları gazetede köşe yazarlığı pozisyonu için rekabet halindeler. İris okulunu bitirmeden işe girmek zorunda kalmış, Roman ise oldukça zengin bir ailenin oğlu. Ancak ikisinin de derdi aynı. Köşe yazarı olmak.
Benim için işlerin ilginçleştiği nokta şuydu. Kitabın başında abisi savaşa gidiyor. Aslında ülke savaşta ancak insanlar hiçbir şey yokmuş gibi yaşıyor. Sanki herkes dut yemiş bülbüle dönmüş, bir kısım savaşa giderken kalan yarısı ise normal bir şekilde yaşamlarına devam ediyor. İris ve Roman ise böyle bir dünyada köşe yazarlığı için mücadele ediyor. Bana göre önemli detaylar eksikti. Bu yazarın ilk kitabı olduğu için ikinci kitabı bekleyeceğim. Kafamdaki sorular ikinci kitapta cevaplanır umarım.
Yazarın kalemini ise çok beğendim. Kitap su gibi aktı desem yeridir. Fantastik bir evren istiyorsanız, içinde tatlı bir romantizm, biraz karanlık, biraz aydınlık da olsun istiyorsanız bu kitap tam size göre. Ancak kitap kesinlikle epik fantastik değil. O yüzden romantizm sevmeyen kişilere önerim bunu bilerek okumaları. Sürekli vıcık vıcık bir aşk yok kitapta. Kitabın da hakkını yemek istemiyorum. Tatlı bir fantastik evren var burada. Detaylı incelemem spoiler içereceği için, kitabı okumamış kişilerin buradan sonrasını okumasını önermiyorum.
- BU KISIMDAN SONRASI SPOİLER İÇERİR -
Enva ve Dacre. Tanrıların Savaşı. Bu kısmı okuyunca sizin de tüyleriniz diken diken oldu değil mi? Bu evrende Tanrılar var. Yeryüzü Tanrıları ve Gökyüzü Tanrıları gibi. Bana Olimposlular ve Titanları anımsattı. Dacre, Yeryüzü Tanrısı. Enva ise Gökyüzü
"Bazen başkalarını sevmekten korkuyorum."Edebiyat
İncelemeye yazım dilinin güzelliğinden bahsederek başlamak istiyorum. Çok fazla yabancı yazardan fantastik okudum. (En azından Türk yazarlara göre okuduğum daha fazla) Sanırım, en beğendiğim yazım dillerinden birine sahip bu kitap, yabancı yazarlar arasında. Zaten karakterler de yazmakla ilgilendiği için de çok büyüleyici bir yazım dili vardı ve beni tatmin etti. Betimlemeler, diyaloglar olsun gayet yeterliydi, doğaldı, yapmacık değildi.
Kitapta tanrıların savaşı var ama çok ön planda değil. Karakterlerimizin arasındaki ilişki ağır basıyor diyebilirim hatta. Bazıları bu yüzden kitabın beklentilerini karşılamadığını söylemişti. Ben de bunu bilerek okumaya başladım ve hoşuma gitti açıkçası. Lakin çok fazla savaş unsuru ve atmosferi istiyorsanız bu kitap beklentilerinizi karşılamayacaktır. Fakat bunun ikinci kitap için geçerli olduğunu düşünmüyorum, ikinci kitabi henüz okumadım ama yazar bize bunun sinyallerini verdi. Yine de, ben savaş zamanında geçen savaşın acımasızlığını anlatan kitapları okumak,filmlerini izlemeyi seviyorum atmosferi daha baskın olsaydı benim için on puanlık bir kitap bile olabilirdi ama dediğim gibi kitap bunu vadetmiyor.
Karakterleri sevdim, aralarındaki ilişkilerde güzeldi. Bazı sinir olduğum karakterler var onlardan spoilerlı kısımda bahsetmek istiyorum. Artı olarak, karakterlerin birbirlerine yazdıkları mektuplar kitabı sevmemi sağlayan en büyük etken falan. Mektuplardaki ilişkileri beni daha çok tatmin etti, gerçek hayattaki(?) tutumlarını o kadar çok sevmedim.
Dediğim unsurların bilincinde olarak okursanız kitap bence gayet hoşunuza gider, bir şans verebilirsiniz. Bazı nedenlerden ötürü on puandan köşeyi döndü benim için.
SPOİLER!!!!!!!
Forest çok bencil bir insan, fikrimce. Irıs'in iyiliği için diyor kızın hayatını karartıyor. Başta
Yazar Hakkında
Rebecca RossYazar · 1 kitap
Rebecca Ross, genç ve yetişkin fantastik kitapların New York Times ve Sunday Times'da en çok satan 1 numaralı yazarıdır.
Lisans derecesini UGA' dan İngilizce olarak aldı. Geçmişte bir Colorado ahbap çiftliğinde, bir okul kütüphanecisi ve bir kolej için canlı-zamanlı bir altyazı uzmanı olarak çalıştı.
