Ümmühan
@_ummu
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Puan olarak inanılmaz düşük bir puan veriyorum kitaba. 2,5-3/5 arasında kararsızım ama bir gerçek var ki kitabı sevdim de. Eleştireceğim çok fazla yeri olsa da bitirdikten sonra devam etme hissi uyandırdı ben de. Zaten 3 dememim sebebi de sonu.
Şimdi olumlu ve olumsuz yönleri olarak tek tek yazacağım:
İnanılmaz akıcı bir kitap. Eğer başladığım gün, başından kalkmadan okusaydım, bir günde biterdi.
Akıcığılına rağmen kurkugusunda saçma gelen, açık yerler var. Potansiyeli aşırı yüksek bir temeli var ancak yazarlar bu potansiyeli pek kullanmamış. Mesela, dark magic ve light magic gibi düşman iki ayrı topluluktan bahsediliyor ama kitap boyunca olgunlaşmamış karakterlerle dolu sahneler okuyoruz.
Sayfa sayısı azdı.
Sihirli bir âlem var ancak karakterler cep telefonu ile anlaşıyor. Portal açıp bir yerlere gidiyorlar ama kumanda ile bir dumanı çağırıp izliyorlar görmek istedikleri kişiyi. Yani ne bileyim fantastik ama enine boyuna düşünülmemiş bir fantastik gibi. Elinde periler, başka yaratıklarla dolu bir alem var ama sen üniversite hayatı, uçarı partiler gibi şeylere yoğunlaşıyorsun. Malzeme var ama çıkan sonuç biraz tatmin etmiyor. Yazarlar sanırım fantastik yazarları değil de direkt yetişkin kitabı yazarları.
Son sayfaların nasıl geçtiğini bilemedim. Zaten o son kısımda olan olay yüzünden hemen diğer kitaba geçmek istedim çünkü okuduğum kitap tam anlamıyla enemies to loversa döndü. Ciddi olaylar var, sert bir kitap olacak belli devamı yani.
Yetişkin bir fantastik, peri kurgusu ve sınırları olmayan bir kitap var karşımda. Karakterlerin ahlâk anlayışları yok yani ancak buna rağmen kitabın yetişkin dozu ortalama olurdu anca. Sahnelerin aşırı gösterilmek, karakterlerin karanlık olduğunu belirtmek için yapılması pek istenilen etkiyi yaratmadı bende. Ayrıca Knight ve London
Bu yıl okuduğum en iyi polisiye kurguydu sanırım. Bulmaca çözmek gibi bir şeydi bu kitabı okumak. Yazar o kadar zekice kurgulamış ki olaylar sondan başa doğru ilerliyordu resmen. İlk sayfadan son sayfaya kadar bitmeyen bir gizem ve okudukça içine çeken bir kalem söz konusuydu. Bu kitabın fazla fazla abartılmaya ihtiyacı var bence.
Bir annenin oğlunu kurtarmak ve çoktan işlenmiş bir cinayete engel olmak için verdiği mücadeleyi anlatıyor kitap. En azından görünen kadarı öyle. Başından itibaren Jen ile devam eden yolculukta ilk etapta kim, sorusuna cevap vermiş yazar. Her bölümde Jen ile birlikte oğlu Todd, kocası Kelly'i tanıyoruz. Bir noktada yazar gizemi artırmak için Ryan bölümleri de eklemişti ki... Kitabı okumayıp resmen ilmek ilmek çözmek istiyor insan.
Jen'e karşı olan duygularım her bölümde değişti. Başlarda çaresiz anne, okudukça ihmalkâr anne, en sonunda da bir şeyleri çözme noktasında zayıf bir karakter olarak gördüm. Yalnızlığı, aile özlemi ve acemiliğini çok net hissetsem de kızmaktan kendimi alamadım yine de. Kelly başlarda sadece bir koca olarak vardı ama sonlara doğru ise... En sevdiğim karakter Kelly oldu bu kitapta. Hayran oldum, kıskandım ve gerçek olmasını istedim. En çok şaşırdığım da şüphesiz kurgunun bağlandığı kısım oldu. Bazen insan çevresinde olup bitenleri anlama noktasında zayıf kalabiliyor. Aslında Jen buna çok güzel bir örnek oldu.
Tek bir açık olmadan, mantıksız bir noktaya bağlanmadan bitmişti her şey. Bu kitabı alın, okuyun yani. Hakkını sonuna kadar veren bir kurgu bekliyor sizi.
Bu arada bölüm başlarındaki saat detaylarıben.
Serinin ülkemizde çıkan son kitabını okumanın üzüntüsü içerisindeyim. Sevgili Pegasus, en güzel serileri alıp yarım bırakma huyundan nefret ediyorum. Özellikle Acheron'u elimde kitap olarak tutup okuyamamak en büyük üzüntüm sanırım.
Wulf'un Karanlık Avcı olmak zorunda olan tarafı ve herkesin kendisini beş dakika içinde unutması laneti beni üzse de Cassandra'nın hayatı ve bağlı olduğu soya daha çok kalbim kırıldı. Bir önceki kitap okuduğum süre boyunca gözlerimin dolmasını sağlamıştı, bu kitabı daha çok eğlenerek okudum. Cassandra'nın o eğlenceli tutumu aşırı eğlenceliydi. Ayrıca Chris'i kahkaha atarak okudum.
Wulf, aslında Karanlık Avcı olmaması gereken ama bir lanetle Karanlık Avcı olan bir Viking savaşçısı. Kendi soyundan gelenler hariç diğerleri tarafından beş dakika içinde unutulmak gibi bir laneti var. Cassandra ise 27 yaşına geldiğinde acı çekerek ölmekle ya da karanlık tarafa geçip insanların ruhuyla yaşamak zorunda olan bir türün varisi. Ölümüyle bütün dünyanın sonunun gelmesi gibi bir durum da söz konusu.
Bir önceki kitap kadar kalbimi kırmadı ama bu kitabı da diğer kitaplar kadar sevdim. Serideki evren, mitolojik yönü, her kitapta daha da genişleyen fantastik yönü... Bugün çok fazla görmediğim bir fantastik evren. Bazı mantıksız yönleri olsa da ben çok severek okudum her kitabı, kalanları da mutlaka okuyacağım.
