sevgi
@_xenitis
Marmara üni.
istanbul
114 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Algernon’a Çiçekler – İncelemeEdebiyat
Daniel Keyes’in Algernon’a Çiçekler adlı eseri, zekânın insanı ne ölçüde mutlu edebileceğini ve aynı zamanda nasıl bir yalnızlığa sürükleyebileceğini derinlemesine sorgulatan bir roman. Düşük IQ’ya sahip Charlie Gordon’un bir ameliyatla olağanüstü bir zekâya ulaşması, ilk bakışta bir başarı gibi görünür. Ancak roman ilerledikçe, salt zekânın sevgi olmadan bir anlam ifade etmediği çarpıcı bir şekilde ortaya çıkar. Çünkü sevgi alma ve verme yetisinden yoksun bir zekâ, eninde sonunda zihinsel ve ahlaki çöküşe yol açabilir.Kitabın güçlü yanı, Charlie’nin kendi günlüğü aracılığıyla onun içsel dönüşümünü, kırılganlığını ve çelişkilerini birebir hissettirmesiydi. İlk başlardaki masum ve çocuksu anlatım, yükselen zekâsıyla birlikte giderek keskinleşir; fakat bu değişim, onun çevresinden dışlanmasına, kıskanılmasına ve en çok istediği şeyi—gerçek dostluğu—yine bulamamasına neden olur. Bu da bana, zekânın tek başına insanı “daha değerli” yapmadığını düşündürdü.Romanın en dokunaklı noktalarından biri, Charlie’nin her zaman bir birey olduğunu haykırışıydı. İnsanların onu daha önce “yetersiz” görmesi, onu bir deney hayvanı gibi algılamaları, vicdanı en çok sızlatan taraflardan biriydi. Bu noktada Keyes, toplumsal önyargıları acımasızca gözler önüne seriyor. Okurken hem üzüldüm hem de çevremde benzer durumda olan kişilere karşı daha derin bir empati geliştirdiğimi fark ettim.Elbette kitaba dair eleştiriler de yok değil. Bazı okurlar için olay örgüsü fazla melodramatik ya da deneysel kısmı bilimsel açıdan yetersiz bulunabiliyor. Ancak bana göre romanın asıl gücü, bilimsel detaylarda değil, insan ruhuna dair evrensel sorular sormasında yatıyor: Zekâ mı bizi insan yapar, yoksa sevgi mi?
Son sayfalarda hissettiğim hüzün, kitabı kapattıktan sonra da uzun süre içimde kaldı. Belki de bu
Reklam
Charlie'ciğim...AhEdebiyat
Sevgi alma ve sevgi verme yeteneğinden yoksun olan zeka, zihinsel ve ahlaki çöküşe, nevroza ve muhtemelen psikoza bile yol açar. Ve ben-merkezci bir amaca odaklanan ve insan ilişkilerini dışlayan bir beynin, sadece şiddete ve acıya neden olacağını da eklemek istiyorum.
Konu sadece yaşayan ölülerdi veya daha da kötüsü, hiçbir zaman tam anlamıyla yaşıyor ve biliyor olamayan insanlar ve onların yarattığı duyguydu. Doğdukları andan itibaren solmuş ve kurumuş olan canların ve her gün gözlerini geçen zamana ve boşluğa dikmeye mahkum olanların yarattığı duygu..