“Bazen içimde kendime karşı bir acıma duygusu beliriyor, ama aklım ayıplıyordu beni. Birisiyle konuşsam gönlüm başka yerde oluyordu, aklım başka yerde ve ayıplıyordum kendimi. Sanki ben hep böyleydim, böyle de kalacağım: acayip, biçimsiz bir karışım…”