Vaktin tabiatında mündemiç şifa bahşeden bir cevher vardır ki, âdemoğlunun bu hakikati nazarı itibara almayıp muhatabına ziyadesiyle eziyet etmesi ve kalbini rencide etmesi cidden müessif bir haldir. Hâlbuki hikmetin lisanı bize 'Bir nefes dahi olsa teenni buyurun ve intizar eyleyin.' fısıldar. Zaman geçtikçe, bir, iki, üç.. nice haller zuhur eder ki, her şeyin husn-i hale meyyal olduğu âşikâr olur. Her güceniklik, vakt-i merhunda güzelleşir.