Ebru Okyar
@_zeo_
1 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Işığın Alanı uzun zamanda çıkmasını beklediğim bir eserdi. Çünkü yazarın 
Köpeklere ve Duvarlara Dair adlı kitabını çok sevmiştim ama o bir öykü kitabıydı ve ben Yazar acaba roman yazarken nasıl yazıyor?" diye merak etmiştim. Bunun yanı sıra -hiç reddetmeyeceğim- kendisi 
Osamu Dazai'nin kızı olduğu için ister istemez tanıma amaçlı okumalıymışım gibi hissediyorum. Bu aileye de böyle bir bağlılığım var maalesef. :3
Kitap üç yaşındaki kızıyla yalnız yaşamaya başlayan, boşama aşamasındaki genç bir kadının ağzından yazılıyor. Kendisi bir anne evet ama o genel sevgi dolu ve vefakâr anne profilinden birazcık uzak. Öyle ki, tükenmişlikle zaman zaman hiçbir şeye elini sürmeyen, bir yandan eşinin dönmesini umut ederken bir yandan cinsel hazzı farklı kişilerde arayan, bir şeylerle tek başına mücadele ederken duygusal gelgitler yaşayan ve bunu kızına gayet yansıtan -hatta onun ağlama ve öfke nöbetlerine girmesini bir tık tetikleyen- bir anne profiliyle karşılaşıyoruz romanda. Yazar böylece toplumda yalnız bir kadın, yalnız bir anne olmayı ve/veya boşanma aşamasındaki bir kadın olmayı derinden işliyor diyebilirim. Bu sebeple, oturtamadığım bazı davranışlar (cinsellik konusunda) olsa bile kurgu boyunca sorumlulukların ve toplumun bakış açısının getirdiği yükün verdiği duygusal tahribatı net bir şekilde anlıyoruz. Hatta bir kısımda birileri karaktere dul bir kadın olmanın zorluklarını anlatmaya çalışıyor, sanki ilişkiyi yıkan taraf oymuş gibi :') Bu sahnede sinirlenmemek, sinirlenirken kadının üzerindeki baskıyı hissetmemek mümkün değildi en basitinden...
Kitabı genel olarak beğenip beğenmeme gelince, açıkçası öykü kitabını daha çok sevmiştim. Ama bu kitap da direkt 
Yūko Tsushima kendi hayatı ile benzer ilerleyen kısımlar olduğu için bayağı bir ilgimi çekti diyebilirim~
Şöyle ki, kitaptaki karakter eşiyle
Köpeklere ve Duvarlara Dair adlı kitabını çok sevmiştim ama o bir öykü kitabıydı ve ben Yazar acaba roman yazarken nasıl yazıyor?" diye merak etmiştim. Bunun yanı sıra -hiç reddetmeyeceğim- kendisi Osamu Dazai'nin kızı olduğu için ister istemez tanıma amaçlı okumalıymışım gibi hissediyorum. Bu aileye de böyle bir bağlılığım var maalesef. :3
Kitap üç yaşındaki kızıyla yalnız yaşamaya başlayan, boşama aşamasındaki genç bir kadının ağzından yazılıyor. Kendisi bir anne evet ama o genel sevgi dolu ve vefakâr anne profilinden birazcık uzak. Öyle ki, tükenmişlikle zaman zaman hiçbir şeye elini sürmeyen, bir yandan eşinin dönmesini umut ederken bir yandan cinsel hazzı farklı kişilerde arayan, bir şeylerle tek başına mücadele ederken duygusal gelgitler yaşayan ve bunu kızına gayet yansıtan -hatta onun ağlama ve öfke nöbetlerine girmesini bir tık tetikleyen- bir anne profiliyle karşılaşıyoruz romanda. Yazar böylece toplumda yalnız bir kadın, yalnız bir anne olmayı ve/veya boşanma aşamasındaki bir kadın olmayı derinden işliyor diyebilirim. Bu sebeple, oturtamadığım bazı davranışlar (cinsellik konusunda) olsa bile kurgu boyunca sorumlulukların ve toplumun bakış açısının getirdiği yükün verdiği duygusal tahribatı net bir şekilde anlıyoruz. Hatta bir kısımda birileri karaktere dul bir kadın olmanın zorluklarını anlatmaya çalışıyor, sanki ilişkiyi yıkan taraf oymuş gibi :') Bu sahnede sinirlenmemek, sinirlenirken kadının üzerindeki baskıyı hissetmemek mümkün değildi en basitinden...
Kitabı genel olarak beğenip beğenmeme gelince, açıkçası öykü kitabını daha çok sevmiştim. Ama bu kitap da direkt Yūko Tsushima kendi hayatı ile benzer ilerleyen kısımlar olduğu için bayağı bir ilgimi çekti diyebilirim~
Şöyle ki, kitaptaki karakter eşiyle
hikari isimli okura yanıt verildi
Ebru Okyar
"Işığın Alanı" Japoncadan neredeyse "kelime kelime çeviri" diyebileceğimiz nitelikte aslında. Açıkçası ben "Işığa Âşık" adını tercih etmiştim. Hem kadının "ışık"a bakış açısını, "ışık" tutkusunu yansıtması hem de şiirsel tınısı sebebiyle. Ne yazık ki, yazarın mirasçılarının "Literal çeviri olmalı" gibi bir ısrarı oldu.