zeynep
@_zhng
92 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Sanırım bir yanım anahtarımı kilide soktuğumda kapının sihirli bir şekilde farklı bir apartman dairesine, başka bir hayata açılacağını umuyordu; bu neşeli ve heyecanlı hayat öyle aydınlık olacaktı ki başta gözlerim kamaşacaktı.
Reklam
Hiçbir şey gerçekten gerçekmiş gibi gelmiyordu. Uyumak, uyanıklık, hepsi çarpışarak bulutların arasında gri, monoton bir uçak yolculuğuna dönüşüyordu. Kafamın içinde kendimle konuşmuyordum. Söyleyecek pek bir şey yoktu. Uykunun etkili olduğunu buradan anlıyordum; hayata bağlılığım giderek zayıflıyor, azalıyordu. Böyle devam edersem tamamen yok olurum, sonra yeni bir formda yeniden ortaya çıkarım, diye düşünüyordum. Umudum buydu. Hayalim buydu.
Sessizce isyan ediyordum, düşüncelerimle.
yalnızlığın sevmesi gerektiği halde sizi sevemeyen insanlara mahkum olmaktan daha iyi olduğunu teyit etmek ister gibiydim.
Güzel olmak yalnızca görünüşü her şeyin üstünde tutan bir dünyaya hapsolmama yol açıyordu.
Reklam