İnsan dünyada çok şeye sahip olarak değil az şeyle kanaat ederek mutlu yaşayabilir. Kalbimize yerleştireceğimiz kanaat hissi bize o mutluluğu verecektir.
Senden bilirim yok bana bir fâide ey gül
Gül yağını eller sürünür çatlasa bülbül
Etsem de abestir sitem-i hâre tahammül
Gül yağını eller sürünür çatlasa bülbül
Ellerle o zevk etti ben âteşlere yandım
Çekdim o kadar cevr ü cefâsın ki usandım
Derlerdi kabûl etmez idim şimdi inandım
Gül yağını eller sürünür çatlasa bülbül
Senden güzelim çare bana kat’-ı emeldir
Etsen dahi ülfet diyemem ellerle haleldir
Ağyâr ile gezsen de gücenmem, ki meseldir
Gül yağını eller sürünür çatlasa bülbül
Gördüm açılırken bu Seher goncayı hâra
Sordum nola bu cevr ü cefa bülbül-i zâra
Bit âh çekip hasret ile dedi ne çâre
Gül yağını eller sürünür çatlasa bülbül
Bigâne edâdır bilir ol âfeti herkes
Ümmîd-i visâl eyleme andan emelin kes
Beyhûde yere âh u figân eyleme Nevres
Gül yağını eller sürünür çatlasa bülbül
Nevres
Çâresi var ise ger merhem-i vuslatla olur
Âşık-ı hasta-dilün kalb-i firâkın bilürüz
Mezâkî
“Gönlü aşk ile hastalanmış aşığın kalbindeki yaranın ilacı var ise o ilaç olsa olsa vuslat merhemidir.”