Sınanıyoruz.Vardır rabbimin bunda da bir hikmeti demek geliyor içimden.Çünkü ne zaman zorlansak hayatı yaşarken orda rabbimize tutunduktan sonra daha güzel kapılar açılır hep.Bundan sonra da böyle olacağına inanmak istiyorum.Bazı anlarda ne kadar canım yanarsa yansın rabbimin hikmetinin mutlaka tecelli edeceği hissi kadar güzel bir his az bulunur bu yüreğini yitirmiş zamanda.Umarım yüreğimizle bağlantımızı koparmadan yaşayabiliriz hayatlarımızı..Umarım seçimini yaptığınız ihtimallerde mutlu olursunuz demek geliyor içimden..Ben rabbimin umut kıyısında bekleyenlerden olacağım galiba.İnşallah beklemeyi bu kadar sevmişken hayatımızın ellerimizden kayıp gidişini izlemeyiz..