İnsansan;
a)Kendini vereceksin!
b)Kendinden vereceksin!
Kitap'ın diliyle söylersek, insanın kendisini vermesine namaz, kendisinden vermesine zekât denir.
Kitap okumaya zaman bulamıyorum,deme. O an sana göz kırpıyorsa o kitap, elbette bunda bir sebep vardır. Belki ilim, belki huzur, belki de ibret vardır. Nasibine yaklaşanı elinin tersiyle itme. Her kelimenin bir devriâlem olduğunu ve herkesin o kelime ile başka diyara konduğunu aklından çıkarma.
Osmanlı'da gülü vermenin yanında veriliş biçiminin, daha doğrusu gülün duruşunun bile bir anlamı vardır. Düşünceler doğrudan anlatılmak isteniyorsa çiçeğin başı yukarda, dik sunulurdu. Söylenmek istenileni tersi bir anlam anlatılacaksa çiçek baş aşağı tutulurdu. Mesela bir gülün ters sunulması, "umut etme" anlamına geliyordu. Çiçeğin baş üstünde tutulması ya da kalp hizasında tutulması gibi bazı bedenden çıkarımlar da yapılıyordu.