Şeref Akgül
@aaaaaasd
9 eylül üniversitesi/izmir
tekirdağ/saray
çorlu, 6 Eylül 1993
392 okur puanıTemmuz 2017 tarihinde katıldı
Yo hayır, hâlâ gönüllüyüm. Ne için geldiğimi hâlâ biliyorum ve onun için hâlâ ölebilirim. Ama tek kurşun atamadan, düşmanla yüz yüze gelmeden, ölümüm bir işe yaramadan, bir ağaca yaslanarak ölmekten korkuyorum. Sekte-i kalpten, açlıktan, tifüsten, koleradan, bit pire içinde ölmekten korkuyorum. Ben bunlar için gönüllü değildim. Ölümüm bir işe yarasın istiyorum. Ama etrafıma bakınca toptan, tüfekten, kasaturadan daha fazla sahra hastaneleri, seyyar etüvler ve tecridhaneler görüyorum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hey ağalar hangi derde yanayım
Yitirdim Aslımı gören olmadı
Pervaneler gibi yandım tutuştum
Yandım da alevimi alan olmadı
Kimse kimseyi yoldan çıkarmadı. Yağmur çölü, akan ırmaklar denizi nasıl bulursa birbirlerini öylece buldular.
Ey sıkıntı, şiddetlen; nasılsa geçmeyecek misin?
Işte bu dünyadaki her şey o kadar gölge. Perdenin bu tarafında hepimiz birer gölgeyiz aslında. Oyun bittiğinde bir püf! Mum söner. Oyun biter. Bütün suretler bir kutuya konur, kaldırılır. Geriye ne suret kalır ne perde.
... Her şeyin gölge olduğunu bir kere fark edince, artık can acısa da bir acımasa da bir. Artık bitse de fark etmez bitmese de fark etmez.