Eğer sevdiğin insanlara ev sahipliği yapmasaydı,evden pek de bir evren sayılmazdı.
-Stephan Hawking
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
O benim kardeşim.
Ve işte sensin,Max,sen benim en sevdiğim kişisin.
Herkes kendisinin sarmal galaksisidir. Evrene doğru süzülüyoruz işte. Bizi bir arada tutan kod altın oran,sayılar veya vuruşlar değil. Bu çok daha büyük,çok daha iyi,çok daha zor,çok daha gizemli ve çok daha güzel bir şey.
Bense sadece uzay boşluğuna doğru çığlık çığlığa bağırmak,avazım çıktığı kadar haykırmak istiyorum
ta ki sesim gidip bir galaksiye çarpıp gökyüzünü paramparça edene kadar.
Hem çok fazla şey düşünüyorum hem de hiç bir şey düşünemiyorum çünkü her şey bir anda olup bitti ama aynı zamanda hiç bir şey olduğu yok.