Kendi talihsizliğinin farkında olayamayacak kadar büyük bir talihsizliği yüklenmek zorunda kalan kız, aslında talihsizliklerinin farkında olan insanların yanında ne kadar şanslı olduğunu bilemezdi.
Eninde sonunda herkesin etten maskeleriyle ruhlarının pencerelerini kapatıp, arkadaki sülük yuvalarını saklamaktan başka bir şey yapmadığı gerçeğine beklemediğim bir anda denk gelmiştim belki de. Yüzümü kaybetmem sayesinde, pencereye çizilmiş bir resimle falan değil de, dışardaki gerçek dünyayla bağ kurmuş olabilirdim.