Hayat için önceleyeceğin değerlerle kim olduğunu belirlersin. Kim olduğuna karar verdikten sonra nereye gideceğini seçersin. Gideceğin yoldaki tavrını, duruşunu, yürüyüşünü şekillendiren değerlerin yani seni sen yapan şeyler olur. Güçlü bir benlik oluşturduğunda varmaktan çok gitmektir önemli olan. Hırsla varacağın noktayı beklemez; gittiğin, geçtiğin yolların tadına varmaya odaklanırsın. Çünkü bilirsin varmasan da çok şey öğrendin. Hepsinden önce denedin, harekete geçtin. Alışkanlıklarınla çizdiğin çemberin içinde kalmadın. Her gününü aynı kılan monotonluğa mahpus olmadın.
"Yanlış düşüncenin talihsiz kölesi!" diye seslenir. Kendini düşünce kalıplarının ve bilişsel çarpıtmaların içine hapsedenlere tekrarlar: "Eğer biri mutsuzsa, sadece kendisinden dolayı mutsuz olduğunu hatırlasın."
Tüm planları ellinci ve altmışınca yaşlara kadar ertelemek ve az kişinin ulaştığı bir noktada yaşama bağlanmayı isteyerek ölümlülüğü unutmak ne büyük aptallık!