Hayat için önceleyeceğin değerlerle kim olduğunu belirlersin. Kim olduğuna karar verdikten sonra nereye gideceğini seçersin. Gideceğin yoldaki tavrını, duruşunu, yürüyüşünü şekillendiren değerlerin yani seni sen yapan şeyler olur. Güçlü bir benlik oluşturduğunda varmaktan çok gitmektir önemli olan. Hırsla varacağın noktayı beklemez; gittiğin, geçtiğin yolların tadına varmaya odaklanırsın. Çünkü bilirsin varmasan da çok şey öğrendin. Hepsinden önce denedin, harekete geçtin. Alışkanlıklarınla çizdiğin çemberin içinde kalmadın. Her gününü aynı kılan monotonluğa mahpus olmadın.
Dünyanın hali böyledir. İnsan bir şeyde iyilik görmeye çalışırsa mutlaka görülecek fenalıkları görmezlikten gelerek gözleri hep iyilikleri göreceği gibi, şayet bir yerde fenalık bulmaya çalışacak olursa o şeydeki iyiliklerin hiçbirisini göremez. Her ne görse hep fena olarak kabul eder.
Bedeninle ilgili şeyleri doğal halinin gerektirdiği kadar al; yiyecek, içecek, kıyafet, barınak ve ev yardımcılarını kastediyorum; gösteriş ve şatafata yarayan şeyleri dışla.