Felaketler bizi bilinçli olmaya zorladı, ve işe yarıyor da, ateşe fazla yaklaştığımızda, çok derin sevdiğimizde bizi ısırıyor. Bu hissedilen duygular insanın kendini icat etmesinin başlangıcı. Ve eğer bu işe yarıyorsa, o zaman neden pislikten iğrenmeyelim, uçurumun kenarından ve yabancılardan korkmayalım, hakaretleri ve iyilikleri hatırlamayalım, cinsellikten ve yiyeceklerden hoşlanmayalım? Tanrı, "acı olsun" dedi. Ve şiir oldu. Nihayetinde.