İnsan bir kere onurunu yitirmesin,hiçbir yalan utandırmaz artık,hiçbir düşkünlük yüzünü kızartmaz,hiçbir rezillik küçük düşürmez,hiçbir doğru erdem kazandırmaz,hiçbir acı merhamet uyandırmaz.O artık sadece kötüdür,korkaktır,çürümenin fotoğrafıdır,şiddetin ruhudur, toplumsal bir urdur,bir yalnızlık iskeletidir.
Gönül yorgunluğu ne ,biliyor musun?Gökte yıldızın kalmıyor.Gölgen bir yere sığmıyor.İçindeki şarkı içinde boğuluyor.Penceren sokağa bakmıyor.Bütün sevgi sözleri kalbinde cezaya dönüyor.Kirpiklerin hiçbir güzellikle halkalanmıyor.Baktığın bütün sular yeraltına çekiliyor.Dünyanın bütün cenazeleri evinin önünden kalkıyor.