mukri
@abc123d
2 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Amcası Ebû Talip'in iman etmeden bu dünyadan göç etmesi, Efendimiz (Aleyhisselâtü vesselam)'ı çok ama çok derinden yaralamıştı. Efendimiz (s.a.s) çok ağladı. Günlerce evine kapandı. Dışarı çıkmadı. Yâr-ı cânı Hazreti Ebû Bekir (Radıyallahu anh), babası Ebû Kuhafe Müslüman olduğu zaman söylediği bir sözle Efendimiz (Aleyhisselâtü vesselam)'ın bu hissiyatını net olarak açıklamıştır. Seneler sonra babası Ebû Kuhafe, Nebiler Sultanı (Aleyhisselâtü vesselam)'ın huzurunda şehadet getirince Hazreti Ebû Bekir (Radıyallahu anh) hıçkıra hıçkıra ağladı ve: "Ne kadar isterdim ya Rasûlallah, keşke şu anda sana biat eden eller Ebû Kuhafe'nin elleri olacağına Ebû Talip'in elleri olsaydı; çünkü sen Ebû Talip'i Ebû Kuhafe'den daha ziyâde severdin. Senin o kadar sevdiğini ben öz babam dahi olsa Ebû Kuhafe'ye tercih ederdim" dedi.
Reklam
Ömürlerini dünyalık kazanmak için harcayan dostlarıma nazaran kendimi düşündüm de çocukluğumu ve gençliğimi ilim için harcadım. Elde ettiğimde pişman olacaklarım hariç onların ulaştıkları bazı şeyleri de kaçırmadığımı gördüm. Sonra bir de hâlimi düşündüm ki, benim hayatım onlarınkinden daha güzel, insanlar arasındaki konumum onlarınkinden daha yüksek ve ulaştığım ilim de paha biçilmez.
Böyle düşünürken İblis bana şöyle seslendi:
“Yorgun ve uykusuz kaldığın günleri unuttun mu?”
Ben de ona,
“Ey câhil, Yûsuf’u görmenin yanında ellere kıymanın önemi yoktur. Arkadaşa götüren yol uzun değildir.”
dedim.
Tefsîr-i Rûhu’l-Beyan’da, Ravzatü’l-Ulemâ’dan nakledilen bir hadiste ise şöyle buyrumuştur. “Ey Aişe! Müslüman bir kadın, eşinden gebe kaldığında, onun için gündüz oruç tutan, gece namaz kılan ve Allah yolunda gazi olan kimsenin sevabı derecesinde sevap vardır.”
Çağımızda kadınlarla erkekler arasında suni bir eşitlik yarışı başlatılmıştır. Yaratılıştaki hususiyetlere zıt olan bu yarış, hanımlık ve annelik vazifelerini zedelemiş, ailenin huzur ve sükûnu kaybolmuş, toplumun hayatı sarsılmıştır.
Reklam