Çağımız görünür olmayı kutsuyor.
Ne kadar görünürsen, o kadar varsın.
Ne kadar paylaşırsan, o kadar değerlisin.
Ne kadar konuşursan, o kadar güçlüsün…
Oysa insanın değeri, göz önünde oluşuyla değil;
içinde taşıdığı hakikatle ölçülür.
Bugün birçok genç, fark edilmek için çabalıyor.
Ama fark edilmekle anlaşılmak aynı şey değil.
Alkış almakla saygı görmek de…
Görünürlük hızlıdır;
değer yavaştır.
Görünürlük kalabalık ister;
değer karakter ister.
İnsan kendini sürekli ispat etmeye çalıştıkça
yorulur.
Çünkü gerçek güç, ispatla değil,
istikrarla oluşur.
Bir insanın hayatı, her an sergilenecek bir sahne değildir.
Her başarı ilan edilmek zorunda değildir.
Her iyilik duyurulmak zorunda değildir.
Bazı şeyler sessiz kaldığında büyür.
Kökler toprağın altında görünmez ama
ağacı ayakta tutan onlardır.
Belki de bu yüzden,
görünür olmaktan çok
değerli olmaya çalışmalıyız.
Çünkü görünürlük alkış getirir,
ama değer güven getirir.
Ve insan en çok,
güvenildiğinde büyür.
Alıntı