Ama herkes de gene sevdiğini öldürür,
Bu böylece biline,
Kimi bunu yüklü bakışlarıyla yapar,
Kimi de okşayıcı bir söz ile öldürür,
Korkak, bir öpücükle,
Yüreklisi kılıçla, bir kılıçla öldürür.
Ne ürkünçtü adamın dolaştığını görmek,
O şen şatır, kaygısız adım atışlarını,
Ne ürkünçtü adamın bakındığnı görmek,
Gün ışığına böyle dalan bakışlarını,
Ve çok ürkünç bir şeydi düşünmek onun böyle
Canıyla ödenecek bir borç taşıdığını.
Bizler bir bataklığa saplanmışlar gibiydik
Bir yoğun karanlıkta yol bulmaya çalışan:
Dilimiz varmıyordu dua etmeye bile,
Kendi acılarımız silinmiş aklımızdan:
Hepimizin içinde bir şey yıkılıp ölmüş,
Umut denen o şeydi içimizde yıkılan.