Ben bir adamı öldürürken belimdeki kılıcı kullanırım ama sizler kılıç kullanmazsınız. Sizler nüfuzunuzla öldürürsünüz, paranızla öldürürsünüz, süslü püslü sözlerinizle bile öldürürsünüz belki. Tabii ki kan dökülmez, karşınızdaki adam capcanlı yaşar ancak buna rağmen basbayağı öldürmüşsünüzdür. Kiminkisi daha büyük günah bilmiyorum, sizin ki mi, benimki mi?
Başarılı olanlara aşşırı derecede hayranlık duyuyoruz ve başarısız olanları aşırı derecede göz ardı ediyoruz. Ve en önemlisi, fazlasıyla pasif hale geliyoruz. Bizler kimin başarılı olup kimin başarılı olmadığını belirlemekte her birimizin ne kadar büyük bir rol oynadığını gözden kaçırıyoruz; "biz" derken toplumu kastediyorum.
Ancak zekâ hakkında öğrendiklerimiz düşünüldüğünde, okulların bir yarıştaki koşucular gibi sıralanabileceğine ilişkin fikir hiçbir anlam ifade etmiyor.