Tam 26 yıldır yaşıyorum.Aklım ermeye başladıktan sonra inandım ki,sevdiklerimiz hiç değişmez.Yollarımız belki ayrılır ama yine buluşuruz tekrardan.Sonra yüreğime atıp bunu yürüdüm.Çok yürüdüm,yıllarca.Hep ümitle,heyecanla.Şimdi bekliyorum,çıktığım yollarda değişmeyeceğine inandığım o sevilen insanları bekliyorum.Oturdum taşın üstüne şu soruyu soruyorum kendime:
DEĞİŞMEK Mİ DAHA ZOR?
AYNI İNSAN KALMAK MI?