ayça yılmazer
@abeklan
https://1000kitap.com/bidunyakitapgrubu1 instagram.com/bidunyakitapgrubu
hekim
üniversite
İstanbul
57 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sir Henry Newbolt (1862-1938)Şiir
Vitai Lampada
("They Pass On The Torch of Life")
There's a breathless hush in the Close to-night --
Ten to make and the match to win --
A bumping pitch and a blinding light,
An hour to play and the last man in.
And it's not for the sake of a ribboned coat,
Or the selfish hope of a season's fame,
But his Captain's hand on his shoulder smote --
'Play up! play up! and play the game!'
The sand of the desert is sodden red, --
Red with the wreck of a square that broke; --
The Gatling's jammed and the Colonel dead,
And the regiment blind with dust and smoke.
The river of death has brimmed his banks,
And England's far, and Honour a name,
But the voice of a schoolboy rallies the ranks:
'Play up! play up! and play the game!'
This is the word that year by year,
While in her place the School is set,
Every one of her sons must hear,
And none that hears it dare forget.
This they all with a joyful mind
Bear through life like a torch in flame,
And falling fling to the host behind --
'Play up! play up! and play the game!'
Reklam
Christopher MiddletonŞiir
İSTANBUL’DA TAŞ ANIT
Ölü adam bir karpuzu gösteriyor
Karpuzdan koca bir dilim ısırılmış
Adam, elinde toprak bir kâse, aslında Karpuzu değil, çıplak sakiyi gösteriyor
Ve konuşmak istermiş gibi sakalını oynatıyor
Oysa kâse taştan yapılmış
Adamın baktığı karpuz da taş
Pekâlâ üç çeyrek bir ay da olabilir bu
Günün ya da gecenin saatini gösteren Adamın ömrünün hangi köşesinde öldüğünü
Ne bir köşe ne de bir kırışıklık sakide
Gene de sizi ürpertmek için biri parlatmış elini kolunu
Her an daldırabilir elindeki testiyi
O büyük taştan şarap küpüne
Ve dimdik bir kadın elinde bir mısır koçanı tutuyor
Taştan karpuz dilimi ayı gösteren adamın arkasında
Sağ elini siper ediyor mısır koçanı üstündeki taştan havaya
Usulca korumak ister gibi elinde tuttuğu şeyi
Ya da taş onu iğ eğirirken öyle yakalamış sanki
Demek ki mısır koçanı değil bir iğmiş elinde tuttuğu
Lüferler hâlâ kaynaşırken bu Haliç’te
Bir tazı kuyruğunu sallıyor ölü adamın yatağı altında
Öyle karşılamak istermiş gibi evine dönen sahibini
Diyelim, artık gölgeler aşınıyor, dedi adam
Oysa bir parçam asılı kaldı benim iğ durmuş olsa da
Yalnız köpek görmüş adamın isteksizlikten bitkinliğini
Bilinen taş nesneyi ve karpuz biçimindeki ayı
İSPANYA MEKTUBU (Margot Heinemann’a)
Kalpsiz dünyanın kalbi,
Sevdiğim, senin kaygın
İçimde taşıdığım acı,
Günümü karartan gölge.
Rüzgâr çıkıyor akşamüstü,
Belli ki güz yaklaşıyor,
İçimde seni yitirme korkusu,
İçimde bu korkunun korkusu.
Huesca’ya bir mil kala,
Onurumuzun son siperinde,
Sevdiğim, bil ki seni
Taşıyorum can evimde.
Kem talih gücümü tüketir de
Yıkarsa beni toprağa,
Beni olanca iyiliğinle an,
Sevdiğim, ne olur unutma.
John Cornford