ABUZER BADEM
@abuzerbadem
EĞİTİMCİ-YAZAR
GAZİ ÜNİVERSİTESİ: SINIF ÖĞRETMENLİĞİ ANADOLU ÜNİVERSİTESİ: TARİH İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ : COĞRAFYA HASAN KALYONCU ÜNİVERSİTESİ: EĞİTİM YÖNETİMİ VE DENETİMİ
89 okur puanıŞubat 2025 tarihinde katıldı
2017 yılında yapılan bir araştırmada, ilişkilerde başlangıçta yoğun dopamin patlamalarıyla kendini gösteren aşkın, zamanla oksitosin ve vazopressin gibi bağlanma hormonlarının etkisi altında daha istikrarlı ve derin bir sevgiye dönüştüğünü ortaya koymuştur. Bu araştırma, aşkın başlangıçtaki tutkulu döneminin beyinde yarattığı kimyasal coşunun, uzun vadede daha sakin ve dengeli bir sevgi formuna evrildiğini bilimsel verilerle destekler niteliktedir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Esther Perel’in "Aşkın Kıvılcımı" (2020) adlı eseri, uzun süreli ilişkilerde "tutkuyu yeniden canlandırma" yöntemlerini inceler. Perel, "Aşk bir sanatçıdır; sevgi ise onun en sabırlı öğrencisi" diyerek ikisinin simbiyotik ilişkisini vurgular. Bu akademik referans, aşkın ve sevginin nasıl birbirini tamamladığını, nasıl birlikte var olduğunu gösterir.
Ahmet Hamdi Tanpınar, "Huzur" romanında Mümtaz’ın Nuran’a olan tutkusunun "bir resimde donmuş güzelliğe" dönüşmesini anlatırken, zamanın sevgiyi nasıl derinleştirdiğini ima eder.
Tolstoy, "Anna Karenina"da aşkın trajik sonunu anlatırken, Levin ile Kitty’nin evliliğinde sevginin sakin bir nehir gibi aktığını gösterir: "Artık onu sevmiyordum; onunla yaşıyordum, o benim havamdı."
Toplumsal korkunun olumlu bir örneği de çevre sorunlarına duyulan endişedir. Çevreye zarar verme konusunda bir korku geliştiren bireyler, daha sürdürülebilir yaşam biçimleri benimser. Örneğin, çevre kirliliğine dair bir korku duyan toplumlar, plastik kullanımını azaltmak, geri dönüşüme önem vermek ve doğal kaynakları daha verimli kullanmak gibi önlemler alabilir. Bu durum, toplumsal bir korkunun değişimi ve dönüşümü tetikleyebileceğini gösterir.
