Reklam
Hep acemi telaşlarla şiir yazmıştık.
Belkide bu yüzden,
kavuşmak uğruna birbirine kavuşan onca kelime bizi kavuşturmamıştı.
Hayata dair nihai perspektif. ✨
Terapi Olarak Sanat
Son olarak da, Hubble teleskopundan görülen uzak bir galaksinin ölümüne tanıklık etmeye geçiyoruz. Acemi göz nereye bakacağını bilmez ama orada bir yerlerde, bir yıldız sarsıntılı bir patlama içinde ölümle cebelleşmektedir. Sonsuz derecede yavaş bir süreç içinde bir araya gelen ve göz kamaştırıcı bir enerji kazanında çok uzun süredir yanan yıldız kütlesinin inanılmaz derecede çok kalıntıları nihayet evrenin içine geri savrulmaktadır. Bilim burada sanata katılarak, ölümlü olmanın bizi dehşete düşüren gerçeğini yüceltir ve ona trajik bir ihtişam kazandırır.
S. 148
Terapi Olarak Sanat
Son olarak da, Hubble teleskopundan görülen uzak bir galaksinin ölümüne tanıklık etmeye geçiyoruz. Acemi göz nereye bakacağını bilmez ama orada bir yerlerde, bir yıldız sarsıntılı bir patlama içinde ölümle cebelleşmektedir. Sonsuz derecede yavaş bir süreç içinde bir araya gelen ve göz kamaştırıcı bir enerji kazanında çok uzun süredir yanan yıldız kütlesinin inanılmaz derecede çok kalıntıları nihayet evrenin içine geri savrulmaktadır. Bilim burada sanata katılarak, ölümlü olmanın bizi dehşete düşüren gerçeğini yüceltir ve ona trajik bir ihtişam kazandırır.
S. 148
Artık ne arzum kaldı ne de kinim. İçimdeki insanı yitirdim. Kaybolsun diye de bir yere bırakıverdim. Hayatta insan ya melek olmalı, ya doğru dürüst insan, ya da hayvan. Ben onlardan hiçbiri olamadım. Hayatım ebediyen kayboldu. Ben bencil, acemi ve zavallı olarak dünyaya gelmişim. Şimdi artık geri dönüp, başka bir yolu seçmem imkânsız. Bundan böyle bu anlamsız gölgelerin peşinden gidemem. Yaşamla yaka paça olamam, güreş tutamam. Sizler, gerçekte yaşadığınızı zannediyorsunuz. Elinizde hangi sağlam kanıt ve mantık var? Ben artık ne bağışlamak, ne bağışlanmak, ne sola ne de sağa gitmek istiyorum. Gözlerimi geleceğe kapayıp, geçmişi unutmak istiyorum.
Diri Gömülen, Sadık Hidayet
Reklam
Reklam