Ryhn
@acemiAnnee
414 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Nedenini bilmeden ağladıklarımızın içimizden hiç gitmediğini artık biliyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Herkes doğru bildiği ya da inandığı şey söz konusu olduğunda davranışının doğruluğundan kuşku duymuyor, başkalarının hayatına kader biçebiliyordu.
Hayatın çapraz işaretlerini okumak için bunca ağır bedel ödemek gerekir miydi, bilmiyorum!
"Neden hâlâ seversin onda vefa yok gönül."
Erken yaşta yitirilmiş sadakat duygusu onarılabilir miydi? İnsanın inançlarından, düşüncelerinden, değerlerinden, aşklarından, ilişkilerinden önce kendine duyması gereken temel bir sadakat olduğunu hissettiğim zamanlardı. Elimde kalan şeylerin iyice azaldığını görmüştüm. Kötü biri değildim ama, kötü biri olmaktan korkuyordum. Kendimi başarısız buluyordum,hayatım olmamıştı; hayallerim sönmüş, amaçlarım tükenmişti; başarısızlığımı örtbas edemeyecek kadar zeki ve kendine acımasız biriydim; böylelerinin çoğu kez içleri acılaşmış biçimde kötü biri olmaktan başka çaresi kalmaz hayatta. Duydukları hınçtan içleri taş kesilir. Onlardan biri olmak istemiyordum.