acheron
@acheronriver
bütün dünya dillerinde kafama sıktım, sessizliği kolluyorum.
195 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Reklam
kıblenin değişmesi, hz. muhammed'in en yaratıcı dinsel hareketi olarak kabul edilmiştir. yüzlerini kudüs’ten mekke'ye dönmekle müslümanlar sadece allah'ın kendisine yöneldiklerini ilan ediyorlardı. yüzleri allah'ın tek dinini, savaşarak mezheplere bölmekten sorumlu iki dinden bağımsız kabe'ye dönük halde secde etmekle, o yapıyı inşa eden adamın ilk ve saf inancına dönüyorlardı.
hz. muhammed medine'deyken, ibrahim hakkında daha fazla bilgi edindi. kurtuluş tarihiyle ilgili yeni kronolojik bilgisiyle, ibrahim'in musa ya da isa'dan daha önce yaşamış olmasının önemini artık kavrayabiliyordu. dolayısıyla, musa'nın ve isa'nın sonuçsuz bir tartışmanın içine sıkışıp kalmış gibi görünen takipçilerinin hem tevrat hem de incil'den önce yaşamış olan ibrahim'in saf dinine bazı yararsız yenilikler getirmiş olduklarını düşünmek mantıksız değildi.
“ibrahim ne yahudi ne de hıristiyan idi. fakat o, hanif bir müslümandı. allah'a ortak koşanlardan da değildi. şüphesiz, insanların ibrahim’e en yakın olanı, elbette ona uyanlar bir de bu peygamber (muhammed)ve müminlerdir. allah da müminlerin dostudur.” 3:58-62.
erken dönem hıristiyanlar da "ilerleme"nin korkusuzca ileri doğru yürümek değil, idealleştirilmiş geçmişe dönmek olarak algılandığı roma'da benzer bir deneyim yaşamışlardı. pagan roma tanrıları, devletin koruyucuları olarak görülüyordu: eğer kültleri ihmal edilirse, tanrılar da korumalarını kaldırırdı. bu, roma paganizminin hoşgörüsüz bir din olduğu anlamına gelmiyordu; yeni tanrılar romalıların antik ilahlarının yerini almaya çalışmadığı sürece, herkes istediği gibi dini özgürlüğe sahipti.
bu pagan ilahlara hak ettiklerine inanılan saygıyı sunmayarak, hristiyanlar bir tabuyu çiğnemişlerdi. şehitlerin karşılaştığı korkunç son, roma ruhunu ne kadar derinden tehdit ettiklerinin göstergesidir. parçalanmış bedenleri, insanların bir bütün olarak bu "ateizm"e katılmadıklarına dair tanrılara sunulan bir kanıttı.
ahiret günü sembolü, toplumsal sorumluluk karşısında bireysellik kavramını koyuyordu. kur'an, birçoklarının güvendiği kabile servetinin ve gücünün ahiret gününde onlara hiçbir yarar sağlamayacağı konusunda kureyşlileri uyarıyordu.
Reklam