Adeta kendi yaptığım bir akıl hastanesinde yaşıyordum.
mikasa
john michael howell-feel like a monster
music.youtube.com/watch?v=xQ88gjP...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Adeta kendi yaptığım bir akıl hastanesinde yaşıyordum.
mikasa
kendimi kötü hissettiğim anlarda battaniyeyi kafama kadar çekip uyumak gibi bir alışkanlığım var. saat kaç olursa olsun, evdeysem bunu yaparım. ve evet, garip şekilde gerçekten işe yarıyor. minimum eforla maksimum izolasyon gibi düşünebiliriz.
psikolojik açıdan bakınca sanırım bu, kendi yarattığım küçük bir güven alanı. battaniyenin altı; dış dünyanın gürültüsünden, insanlardan, ihtimallerden izole olduğum bir yer gibi. oradayken hiçbir şey bana ulaşamaz hissi var.
bir nevi fiziksel olarak küçülüp görünmez olma isteğinin yumuşak bir versiyonu. kimsenin zarar veremeyeceği, kimsenin dokunamayacağı bir alan yaratmak… ve o alanın sınırları sadece bir battaniye.
fazla basit gibi duruyor ama bazen en ilkel savunma mekanizmaları en çok işe yarayanlar oluyor.
Adeta kendi yaptığım bir akıl hastanesinde yaşıyordum.
mikasa
kendimi kötü hissettiğim anlarda battaniyeyi kafama kadar çekip uyumak gibi bir alışkanlığım var. saat kaç olursa olsun, evdeysem bunu yaparım. ve evet, garip şekilde gerçekten işe yarıyor. minimum eforla maksimum izolasyon gibi düşünebiliriz.
psikolojik açıdan bakınca sanırım bu, kendi yarattığım küçük bir güven alanı. battaniyenin altı; dış dünyanın gürültüsünden, insanlardan, ihtimallerden izole olduğum bir yer gibi. oradayken hiçbir şey bana ulaşamaz hissi var.
bir nevi fiziksel olarak küçülüp görünmez olma isteğinin yumuşak bir versiyonu. kimsenin zarar veremeyeceği, kimsenin dokunamayacağı bir alan yaratmak… ve o alanın sınırları sadece bir battaniye.
fazla basit gibi duruyor ama bazen en ilkel savunma mekanizmaları en çok işe yarayanlar oluyor.