ackgz
@ackgz
179 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Akıl karmaşası, söyleyecek söz bulamama ve kendini yeterince akıllı hissetmeme, kadınların kendi adlarına mücadele verirken yaşadıkları yaygın tepkilerdir. Sadece öfkeden ve kavgadan korkmayı öğrenmekten öte, böyle bir şeyi yapmann farklılığımızı açığa çıkaracağını, diğer insanları huzursuz edeceğini ya da yalnız kalmamıza yol açacagını düşündüğümüz durumlarda, kesin sorular sormaktan ya da açık sözler söylemekten kaçınırız.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Karşımıza çıkan tüm haksızlıklara ya da sıkıntı kaynaklarına kişisel olarak tepki vermemiz gerekli olmayabilir. Bazen, bazı şeyleri göz ardı etmek olgunluk gereğidir. Ama Maggie için sesini çıkarmamak - ve ardından, patlamak- annesiyle ilişkisinin acı verici bir kuralı haline gelmişti. Kendisi için önemli olan sorunları ele almayarak bensizlikleşiyor ve sonuçta kendini öfkeli, harcanmış ve gergin hissediyordu.
Özerklik, ayrılık, bağımsızlık, benlik; -bunlar, tüm psikoterapistlerin birincil değer ve hedef olarak benimsedigi kavramlardır. Yardım için başvuran kadınlar da aynı şeyi düşünürler: "Kendimi bulmak istiyorum." "Gerçekte kim olduğumu ve ne istedigimi keşfetmek istiyorum." "Diğer insanların beni onaylamalarını bu kadar umursamamak istiyorum." "Yakın bir ilişki kurmak ama yine de kendim gibi olmayı sürdürmek istiyorum."
Bağımsızlık, önemli konularda kendi kendimizi açıkça tanımlayabilmemiz demektir, ama duygusal olarak uzaklaşma anlamına gelmez.
Birikmiş öfkeyi dışa vurmanın terapik bir değeri yoktur. Böyle bir boşalma-özellikle dışa vuran kişi için-rahatlama duygusu sağlayabilir ve suçlanan kişi de bu sözlü saldırıyla genellike başa çıkabilir. Ama bu geçici bir çözüm olarak kalmaya mahkumdur.