Kitabı yazarın kendi seslendirmesi ile deneyimlemek güzel bir fikir olup yazarın hangi kısımların etkileyici olduğunu okumasına yansıtmasıyla bizim adımıza karar verici olması çok da iyi gelmedi. Kitaptaki bazı öyküler bir twitter thread’i olarak bile çıkabilecek kadar edebi değerden bence yoksun olmakla birlikte bazı öykülerini de kısmen etkileyici bulduğumu da söyleyebilirim. Genel olarak kitabın seslendirmesini başarısız buldum, kendisini ise ortalama olarak değerlendirebilirim.
Alper Canıgüz’den okuduğum ilk kitaptı. Geç kalmış olduğumu fark ettim kesinlikle. Gerek yormayan ama akıcı ve sürükleyici dili gerek hikayenin kurgusu ve temeli çok tatmin ediciydi. Kesinlikle okuduğum son kitabı olmayacak yazarın.
Ayrıca kitabın sonundaki o mektup çok tatlı ve sıcak hissettirdi beklemediğim şekilde. Hakan gibi çocukları üzmeyin.