Ama belkide zihnimin bana oynadığı bir oyun bu. Hiçbir zaman gerçekten mutlu olmadığımı bilmeme rağmen, yaşamımdaki sahte huzurumun gerçekliğine inandırmaya çalışıyor beni, sürekli sınırlarıyla oynadığım zihnim.
Ben yazarak yaşamaya çalışıyordum. Yazdıkça kurtuluyor ve unutuyorum. Ve bir gün ihtiyacımın kalmayacağını da biliyorum yazmaya. Ama o gün çok yakın değil,
Hayatım boyunca garip olan ne varsa peşinden gitmiştim. Ulaşamayacağım ne varsa istemiştim.Şimdiyse belkide en zorunu, bir delinin sevgisini istiyordum.