Bir çok listede karşılaştığım Oblomovu nihayetiyle bitirmiş bulunuyorum. Aslına bakıcak olursak kitap her ne kadar uzun süre elimde kalmış gibi gözükse de bunun kitapla bi ilgisi yok tamamen benim süreci uzatmış olmamla ilgili.Açıkçası süreç uzadığı için sanki bir dizi izlemişim gibi hissettim. Belki de kalın kitap okumayı bu yüzden seviyorum.
Kitaba gelicek olursak , karakterimiz Oblomov günlerini tüm gün yatıp hiç yapmayacağını bildiği halde bir sürü planlar yaparak vaktini geçiriyorken , hayat o planlarda bulunmayan aşkıyla, Olgayla tanıştırıyor onu ve beklenmedik olaylarla karşılaştırıyor.Kitap, aşk için insan ne kadar değişebilir ya da eski alışkanlıklarından ne kadar uzak kalınabiliri anlatıyor.
Kendi yorumum ise kitabı okurken baya bir zaman karakterin hiç harekete geçmeyeceğini düşünüyordum fakat sonradan olaylar farklı bir yerlere doğru gelişti. Değiştiği kısma kadar gayet memnundum hikaye farklı bir yere doğru gidiyordu ama başka türlü ilerlemesini beklerdim özellikle Oblomov ve Olga için sonlara doğru hayal ettiğim gibi ilerlemedi.
Ben her ne kadar hikaye açısından tatmin olamamış olsamda bize verilmek istenen mesajı çok beğendim. Bu kitapta bir kişinin gün içinde veya ileriye dönük hayata dair işlerini ertelemesinin , yapmamasının çok düşünmeden kaynaklanabileceğini ve bu yüzden de yeterli yol katedemeyeceğini öğrendim diyebilirim.
Aslında baksanız günümüzde ben dahil çoğumuz yapıcağımız bir işi ya da görevi çok ayrıntılı bir şekilde planlıyoruz veya birçok farklı olasılıkları bile düşünüyoruz ama bu harekete geçme süremizi uzatıyor ve yapıcağımız işi erteliyor ya da o işten soğutuyor. Böylece en ufak bir işi bile kafamızda büyütmüş oluyoruz.Bunun yerine işi yapmaya odaklanmalıyız ayrıntıları o an işi yaparken görmeliyiz halletmeye