Zübüdükdürü Zemberek Yo Yo
@adreamerwitch
Şu anda okuduğu kitap
Zed bana, Carl Sagan'ı bulmak istiyorsan cesur olmak zorundasın, dedi. Onu kaybettiğimiz için bu kadar üzgünken, onu bulamayacağız diye korkarken ve aç kalacak diye endişelenirken nasıl cesur olabilirim? dedim.
Zed ise, İşte tam olarak bu şekilde çünkü yalnızca mutluyken cesursan, o zaman buna cesaret denmez, dedi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Hoş geldiniz!" dedi. "Hogwarts'ta yeni bir yıla hoş geldiniz! Şölen başlamadan önce bir şeyler söylemek istiyorum. Söylüyorum işte: Zırla! Tırla! İncik! Boncuk!
Sırtını Dursley'lere dönerek, "Neyse Harry," dedi dev, "doğum günün kutlu olsun. Bir şey getirdim sana - belki üstüne oturmuşumdur, ama nasıl olsa tadı değişmemiştir."
Siyah paltosunun iç cebinden hafifçe ezilmiş bir kutu çıkardı. Harry titreyen parmaklarla açtı onu. İçinde kocaman, yapış yapış çikolatalı bir pasta vardı, üstüne de yeşil kremayla Mutlu Yıllar Harry yazılmıştı.
Harry başını kaldırıp deve baktı. Teşekkür ederim demek istiyordu ama kelimeler boğazında bir yerlerde kayıplara karışmıştı sanki, onun yerine, "Sen kimsin?" dedi.
Dev kıkırdadı.
"Doğru, kendimi tanıtmadım. Ben Rubeus Hagrid. Hogwarts'ta Anahtarların ve Toprakların Bekçisi."
Ama çocuk nasıl geliyor buraya, Dumbledore?" Sanki Harry altında saklanıyormuş gibi onun pelerinine bir göz attı ansızın.
"Hagrid getiriyor onu."
"Hagrid'e böylesine önemli bir şey için güvenmek akıllıca mı sizce?"
"Hagrid'e canımı bile emanet ederim," dedi Dumbledore.