bugüne dek hissettiğim en güzel şeydin sen. ve hayatım boyunca öyle kalacağına inanmıştım. bunun ne kadar sınırlayıcı bir duygu olduğunu biliyor musun? bu genç yaşımda hayatım boyunca tanıdığım en neşe veren insanı yaşadığımı sanmak. hayatımın geri kalanını sadece bununla yetinerek nasıl geçireceğim? balın en ham halini tattığımı ve diğer her şeyin rafine ve yapay olduğunu düşünmek. bundan öteye yol olmadığını. önümde uzanan tüm yıllar toplansa da senin verdiğin tadı vermeyeceğini.
onların kalpleri de
seninki gibi sanıyorsun
herkes o kadar yumuşak
o kadar şefkat dolu olamaz oysa
oldukları gibi
görmüyorsun insanları
olabilecekleri gibi
görüyorsun
kendinden veriyor, veriyorsun
onlar her şeyini çekip alıncaya
ve için bomboş kalıncaya dek
benden sonraki kadın çakma bir versiyonum olacak benim. uğraşıp şiirler yazacak sana, dudaklarındaki benim bellettiğim şiirleri silmek için ama onun dizeleri asla bir yumruk olup sarsmayacak benimkiler gibi.